— 457 — 
Evenals er een groot verschil bestaat in den tijd gedu- 
rende welke de verschillende zaden het kiemvermogen 
bewaren, bestaat er ook verschil in den tijd, dien zij noodig 
hebbev, om te kiemen. Wat daarvan de oorzaak is, is nog 
niet voldoende bekend, bij sommige is de harde voor water 
tamelijk ondoordringbare zaadhuid de reden, waarom zij zoo 
lang ongekiemd in den grond blijven, eenige Leguminosen 
verkeeren in dit geval. Men kan daaraan tegemoet komen 
door deze zaden vóór de uitzaaiing op verschillende wijze 
te behandelen. Kleine zaden met harde zaadhuid, zooals 
die van Albizzia moluccana, sengon sabrang, of djeungdjing 
laut en andere, begiet men met kokend water, dat langza- 
merhand afkoelt en waarin men ze een etmaal laat liggen. 
Grootere zaden met zeer harde schil, zooals die van Schizolo- 
bium excelsum, kan men voorzichtig zonder de kiem te 
beschadigen aanvijlen. Met oude zaden van Canna’s heb 
ik, door ze aan te vijlen, goede resultaten bereikt. 
Ook vele palmzaden liggen hier lang, vóór zij kiemen, 
hieraan is weinig te doen dan geduld te oefenen. 
Het uitzaaien heeft op verschillende wijzen plaats: in 
den open grond, op kweekbeddingen of in potten, bakken 
of kistjes. 
Een der voornaamste factoren bij het uitzaaien is, hoe 
diep het zaad onder den grond gebracht moet worden. Het 
bedekken van het zaad heeft ten doel, het in een milieu te 
brengen, waar een gelijkmatige graad van vochtigheid en 
warmte heerscht. Indien de zaden na het uitzaaien vochtig 
worden, opzwellen en beginnen te kiemen en ze worden 
daarna zonder bedekking aan uitdrogenden wind en felle 
zonnestralen blootgesteld, dan loopen zij kans te verdrogen 
«en er komt weinig van terecht. Zoolang de kieming nog 
niet begonnen is, hindert de droogte minder. 
Om genoemde reden is het noodig, dat de zaden eenigszins 
bedekt zijn, het laagje aarde mag echter niet te dik zijn, 
Teysm. XIV. 32 
