— 459 — 
matig mogelijken afstand van elkaar komen te liggen en 
bij het werk van den meest geoefenden zaaier zal men nog 
ongelijkheden bespeuren. Op de eene plek zullen de plan- 
tjes dichter bij elkander staan dan op de andere, in het 
ergste geval is men verplicht hier uit te dunnen en daar 
weer bij te planten. 
Het uitzaaien in rijen heeft veel voor, men maakt op 
bepaalde afstanden langs een lijn geulen, waarvan men ook 
de diepte kan regelen naar behoefte en brengt de zaden, 
zoo noodig op bepaalden afstand van elkaar, daarin en bedekt 
ze daarna met aarde. Zoodoende kan men de plantjes juist 
op de gewenschte afstanden van elkaar krijgen en er wordt 
minder zaaizaad gebruikt. Ook de verschillende bewerkingen 
voor onderhoud van den aanplant kunnen gemakkelijker 
en beter geschieden. Het schoonhouden van onkruid, het 
openhouden van den grond, waar noodig het aanaarden, 
dat alles kan vlugger en beter tusschen de rijen gedaan 
worden, hetgeen ten bate komt van de planten, die daar- 
door een grooter product kunnen geven. 
Voor verschillende gewassen, die men later over wil planten, 
is het wenschelijk, de zaden eerst op kweekbeddingen, in 
potten, bakken of kistjes uit te zaaien. De zaadbakken 
zijn gewoonlijk evenals de bloempotten van klei vervaar- 
digd. Zij mogen niet te groot zijn, daar zij dan moeilijker 
zijn te hanteeren; goede afmetingen zijn 10 cm. breed, 
20 cm. lang en 10 cm. diep. De kistjes, die van licht 
hout vervaardigd worden, kunnen wat grooter zijn. Zij 
moeten van gaten in den bodem voorzien zijn en mogen 
niet plat op den grond staan maar op pooten of lijsten. Op 
die gaten legt men scherven en daarop een laagje zand, 
waardoor de spoedige afvoer van het overtollige water 
verzekerd is. Bloempotten, die zooveel dieper dan de bakken 
of kistjes zijn, moeten gedeeltelijk gevuld worden met 
scherven of met mos, ook al om de drainage te bevorderen. 
