— 4179 — 
en hiermede dient men rekening te houden, als men over de verhou- 
ding tot de kultuur wil oordeelen, 
Hoe vreemd het oppervlakkig moge schijnen: de mieren eten 
geen vaste stoffen. Wel zijn ze in staat met hunne getande boven- 
kaken, die tegelijk als truffel, zaag en nijptang dienst doen, iets uit 
elkaar te halen en zelfs vrij harde zelfstandigheden te doorboren, maar 
er gaan geen vaste stoffen in het darmkanaal over. De geheele 
inrichtiog van onderkaken, onderlip en darmkanaal pleit daarvoor, 
dat zij alieen vochten oplikken, of vochtige stoffen aflikken. Zoo 
wordt een of ander dood dier, dat zij ontdekken, niet opgegeten, maar 
uiteengetrokken, en de kleine stukjes worden afgelikt. 
Er zijn nuttige en schadelijke gevolgen aan de aanwezigheid van 
mieren verbonden. Het nut van de meeste in het wild levende dieren 
berust, indien zij althans geen voor den mensch bruikbaar product 
leveren, op het verdelgen van schadelijke dieren. Zoo is het ook 
met de mieren, maar niet alle soorten maken zich in dit opzicht 
even verdienstelijk. Ofschoon er verschillende soorten zijn, die wel 
eens insekten eten, kunnen toch slechts enkele als bepaald nuttig in 
deze richting worden aangemerkt. 
De schade, die sommige mierensoorten veroorzaken, kan van 
verschillenden aard zijn. Zij kunnen: 
1, voorraad verzamelen, 
2. door steken of bijten last veroorzaken, 
3. het houtwerk van meubels of huizen doorknagen, 
4, lastig worden door nesten en gangen, 
d. schade aanbrengen, door het bezoeken van bloemen, knoppen 
en vruchten, 
6. indirect schadelijk zijn door de kultuur van bladluizen. 
In Nederland komen mieren, die in onderaardsche ruimten win- 
tervoorraad opdoen niet voor; in Zuid-Europa wel. Dat die opeenhoo- 
ping in hoofdzaak van koren niet onbelangrijk kan zijn, blijkt uit 
de oude Israëlietische wetten (de Misna), waar het eigendomsrecht 
bepaald wordt van de hoeveelheid koren, in mierennesten gevon- 
den. Als de korenhoopen gevonden worden, vóór de maaiers het 
‚ veld hebben gemaaid, behooren zij aan den eigenaar van het land; 
als het veld reeds gemaaid is, zal het bovenste gedeelte aan de 
armen, het onderste aan den eigenaar worden toegewezen. 
Merkwaardig is het, dat de zaden, die in de onderaardsche woningen 
worden verzameld, niet gaan kiemen. Dit verschijnsel is nog niet 
