— 480 — 
voldoende opgehelderd. Forrer, de beroemde Zweedsche mieren- 
onderzoeker, geeft voor een bepaalde mierensoort aan, dat zij de 
korrel werkelijk laat kiemen, maar later de kiem afbijt ; de zetmeel- 
voorraad is dan ten deele in druivensuiker overgegaan en dus 
gemakkelijker en lichter verteerbaar geworden. Het schijnt echter, 
dat een groot deel der korrels niet eens neiging tot kieming ver- 
toont. Moaeripee nam proeven met den invloed van met mieren- 
zuurdamp bezwangerde lucht, zonder resultaat. De mogelijkheid, 
dat de korrels door de verzamelaars met den angel worden aange- 
stoken en zoodoende wel geconserveerd blijven, maar het kiemver- 
mogen verliezen, is niet buitengesloten. Schrijver nam met betrek- 
king hierop de volgende proef. Van dertien verschillende planten 
werden telkens 80 gezonde zaden genomen, 10 daarvan met een 
fijne speld aangeprikt en deze onder een ongeveer 20 pCt. oplossing 
van mierenzuur er uitgetrokken, zoodat geen luchtbel het vocht kon 
verhinderen in de opening te dringen. Een paar minuten bleven 
de zaden in de oplossing liggen, daarna er uitgenomen en afge- 
droogd. Dit is de groep zaden A, Een tweede groep B, ook telkens 
van 10, werd op dezelfde wijze aangeprikt, maar niet met mierenzuur 
behandeld; een laatste groep C, ook telkens van 10, onderging geen 
bewerking en diende tot contrôle. Het resultaat was hetvolgende : 
A B C 
Rogge. mi 0 5 
Gerst . „0 0 5 
Haver. „0 5 10 
Tarwe. 0 0 10 
Dille . A 1 0 
Karwei. . ‚0 8 10 
Koolzaad. 0 10 10 
Bruine mosterd. EO 10 10 
Witte id, 0 10 8 
Vlas. . m0 8 10 
Spurrie 10 3 7 
Maanzaad . . . .0 9 9 
Linzen ‚6 10 10 
De proef toont voor de meeste zaden aan, dat het mierenzuur, 
en niet de beschadiging zelve, de kieming verhinderde. De betrek- 
kelijk groote linzenzaden waren met dezelfde speld aangeprikt als 
de andere en hadden daardoor misschien te weinig aanraking met 
