— 492 — 
De heer Broekema heeft ten slotte van de Spijktarwe, zoowel 
als van de Duivendaal drie vormen aangehouden. 
Daar hĳĳ er in het begin san twijfelde, of hij in zijne kruisings- 
producten voldoende de goede eigenschappen van de Squarehead 
zou kunnen bewaren, trachtte hij hieraan tegemoet te komen door, 
zoowel de Spijktarwe als de Duivendaal nog eens met de Squarehead 
te kruisen. Vooral de kruisingen van Spijktarwe met Squarehead 
gaven nu goede uitkomsten. Eigenaardig was het optreden van 
planten met behaard kaf, hoewel geen van de stamvormen deze 
eigenschap bezit. Het behoud van de goede kwaliteit der korrel 
bleek hier nog moeilijker te gaan dan bij de enkelvoudige krui- 
singen. In J895 waren echter de roode korrels verdwenen en kon 
nu ook in andere opzichten de teeltkeus verscherpt worden. Zoowel 
van de gekruiste Spijktarwe, waartoe o. a. de Wilhelmina tarwe 
behoort, als van de gekruiste Duivendaal werden een aantal vormen 
aangehouden. 
(Wordt vervolgd). 
(Landbouwkundig Tijdschrift Afl. 7 1905). w. 
AMMONIAK- OF SALPETERSTIKSTOF ? 
Onlangs heeft WaaNer aan de hand van talrijke proeven vast- 
gesteld, dat de uitwerking van zwavelzure ammoniak op kalkrijke 
gronden zwakker is dan op minder kalkrijke. Stelde hij de uit- 
werking van het salpeter op 100, dan bedroeg de uitwerking van het 
zwavelzure ammoniak op kalkarme gronden met minder dan 0.25 pCt. 
koolzure kalk 80 pCt. op kalkrijke gronden met meer dan 0.25 pCt. 
koolzure kalk 63 pCt. 
De oorzaak hiervan schrijft Waaner toe aan eene vervluch- 
tiging van het koolzure ammoniak, tengevolge van de inwerking 
van de in den grond aanwezige koolzure kalk op het zwavelzure 
ammoniak. 
Hoe kalkrijker een grond is, hoe sneller zet zich het niet vluch- 
tige zwavelzure ammoniak om in koolzure ammoniak, welke, inge- 
val het zwavelzure ammoniak over den grond is gestrooid, ver- 
vluchtigt en dan verloren is. 
