— 503 — 
Er werd nog gevraagd, of het niet beter was de vruchten in stede 
van met water met suikerstroop te conserveeren, omdat zulks bij 
sommige vruchten de smaak verbeterde. Spreekster zeide, dat men 
zulks evengoed konde doen, en dat dergelijke vruchten voor dessert 
zeker aanbeveling verdienden, dat echter voor het maken van vruch- 
tentaarten enz. vruchten in water verkozen werden, omdat deze de 
smaak zuiverder bewaard hadden. Voor zachte vruchten zou echter 
aanbevolen kunnen worden, kleine hoeveelheden suiker in het water 
te koken, dat de smaak niet veel kon veranderen, maar het water 
ietwat dikker maakte en daardoor de vruchten beter in den vorm 
hield. 
(Gardener’s Chronicle, Juni 13, 1903). w. 
ADIANTHUM SCUTUM CRISTATA. 
(Hen nieuwe kwastjes-chevelure). 
Bij verschillende varensoorten heeft men variëteiten gekweekt 
waarvan de bladeren zich aan het einde vertakken en zoodoende 
kwastjes vormen. Onder de Adiantums hebben wij er hier een, die als 
kwastjes-chevelure bekend en zeer gezocht is, Adiantum grandiceps, 
was tot dusverre de eenige van het geslacht, die de z. g. kwastjes 
aan het einde der bladeren droeg. 
Nu heeft een der grootste en bekendste varenkweekers uit Engeland, 
H. B. May van Edmonton, voor eene nieuwe variëteit, waarvan de 
einden der bladeren hetzelfde vertoonen, een certificaat van verdienste 
gekregen. 
Het is eene variëteit van Adiantwm scutum, een onzer mooiste 
chevelures, die met groote, geelachtig groene bladeren altijd een 
mooi effect maakt. De kwastjes aan het eind der bladeren zullen de 
sierlijkheid van genoemde plant zeer verhoogen. Het is eene mooie 
aanwinst, die wij hopen spoedig hier te zien. 
(Gardeners Chronicle, Juni 13, 1903). w. 
DE ARTISJOK, 
Bovengenoemde plant wordt in Nederland nog weinig geteeld en 
hier voorzoover ik weet in het geheel niet; de reden waarom zij in 
