— Dld — 
Gossypium hirsutum zijn wit), na het bloeien worden zij rood- 
achtig. 
De vrucht is een 3—5 hokkige, in even zoovele kleppen open- 
springende doosvrucht, waarvan elk hokje een zeker aantal zaden 
bevat. 
Op het geheele zaadoppervlak ontwikkelen zich lange haren, het 
katoen, die steeds ééncellige blijven, al bereiken zij ook een lengte 
van 4—5 em. zooals bij het Sea-Ilsland-katoen. De uit zuivere 
celstof bestaande dunne wanden van deze haren zijn door een cu- 
ticula overtrokken. 
Bij het openspringen der vruchten puilen de haren tot een groot 
kluwen naar buiten, 
Bij eenige Gossypium-soorten is het oppervlak van de zaden be- 
halve met de genoemde haren, die het katoen vormen, ook nog 
met een tamelijk dichte, viltachtige haarmassa overtrokken (bijv. 
bij G. herbaceum enz). 
Bij andere soorten (G. barbadense L. en G. peruvianum Cav.) 
ontbreekt deze bedekkirg. In dit geval en wel in’t bijzonder bij 
G. barbadense laten de lange haren (het katoen) zich gemakkelijk 
van de zaden scheiden, hetgeen van groot gewicht is voor de ka- 
toenbereiding. 
Na de verwijdering van de haren houdt men de zwarte, onbe- 
haarde, volkomen gladde zaden over. 
Bij gene Gossypium soorten daarentegen, waarvan de zaden de 
bovenvermelde viltachtige bedekking bezitten, laten zich de haren 
(het katoen) moeilijker van de zaden scheiden. 
Ten gevolge van de groote neiging tot varieeren, hetwelk dit 
geslacht eigen is, is het getal soorten moeilijk te begrenzen. 
Lixnaeus beschreef drie soorten, doch sinds dien is dit getal 
aanzienlijk toegenomen. 
De „Index Kewensis” vermeldt 42 soorten, waarvan slechts wei- 
nige economische beteekenis hebben. Ook maakt zij gewag van 
88 soorten, die sedert als synoniemen door haar worden be- 
schouwd. 
De groote variabiliteit en neiging tot hybridiseeren bemoeilijken 
de determinatie van een gegeven plant in hooge mate. 
Geen plant reageert zoo spoedig op betere groeivoorwaarden als 
de katoen. Het meest verbreid zijn 4 soorten, welke op de vol- 
gende wijze te onderscheiden zijn: 
