— 528 — 
op de farms aanwezig, voldoende zijn, om de grootst mogelijke 
katoenoogst voort te brengen. 
De hoeveelheid katoen, welke voortgebracht kan worden, wordt 
bepaald door de hoeveelheid land, die door één ploegdier tusschen 
5 Mei en 1 Augustus kan worden bewerkt. 
Dit wordt geschat op 20 bouw. 
Het onderhoud van een paard, met het bijbehoorend akkerge- 
reedschap, tuig en verzekering wordt op f 305 per jaar geschat, 
waarvan f 135 op rekening van den katoenaanplant komen. 
Aan ploegloon wordt f 160 en aan wied- en aanaardloon 138 gul- 
den betaald per 20 bouw. De opbrengst per bouw aan ruwe katoen 
(inclusief pitten, vuil enz.) per bouw op 930 pond stellende of ge- 
lijkstaande met 310 pond gezuiverde katoen, dan bedragen de oogst- 
kosten van 20 bouw f 183. 
Worden meststoffen aangewend, dan rekent men per bouw op 
een uitgave van f 7,79 dus per 20 bouw f 155,80. 
Voor pacht en administratie rekent men f 6,56 per bouw of per 
20 bouw f 131,20. De totaal productiekosten per 20 bouw bedra- 
gen dus 903 gulden of per bouw —+- 45 gulden of per pond ruwe 
katoen 4.84 cents of per pond zuivere katoen 14.5 cts. 
Dit geldt voor het katoengebied ten Oosten van den Mississippi, 
Voor het westen, waar de productiefactoren goedkooper zijn, wordt 
de kostprijs van de zuivere katoen op 14,2 ets per pond gesteld. 
Hierbij komen nog de kosten van het zuiveren en verpakken, 
doeh deze worden ruimschoots gedekt door de waarde van de ka- 
toenpitten. 
Vier en vijftig procent van de totaal kosten vallen op de arbeids- 
loonen, wat, vergeleken bij andere industriën zeer hoog is, als 
men nagaat, dat genoemd cijfer voor de katoenmolens slechts 27 pCt. 
uitmaakt, waaruit de conclusie valt te trekken, dat werkvolk bij de 
katoencultuur in Amerika een overheerschende factor is. 
Interessant is hier tegenover te stellen de productiekosten in 
Egypte en Indië. 
Voor Egypte bedragen deze per bouw f 170,63, of bij een ge- 
middelde productie van 600 pond per bouw, 28,3 cents per pond 
m. a. w. viermaal meer dus dan die van Amerika. 
De Egyptische planter zou er niet komen, indien hij per bouw 
niet meer aan vezel oogstte en zijn katoen ook niet bovendien 
beter betaald werd. 
