— 538 — 
Het volgende staatje, afkomstig uit dezelfde bron als de hier- 
boven genoemde, toont de verliezen, die door het weer kunnen 
worden geleden. 
gevallen 
bloesems tot rijpheid 
Datum van Aantal oppen en gekomen percent 
opkomst planten zichtbaar afgestorven bloeiden vruchten vruchten gerijpt 
April 7 1700 1231 469 163 306 18 
Mei 10 2586 1819 667 199 468 18 
Juni 2 154 106 48 12 36 23 
Juli 1 60 24 36 19 7 11 
85 vruchten geven 1 pond ruwe katoen. De katoenpluk is het 
meest vervelende en kostbaarste werk bij de katoencultuur. 
De oogst van 1894, ruim 7.500.000 balen bedragende, wordt ge- 
schat 150.000.000 gulden aan plukloon te hebben gekost 
Het plukken wordt gemiddeld met f 1àf 1.25 per 50 KG. ruw 
katoen betaald, terwijl één plukker per dag gemiddeld 333 pond 
kan oogsten, doch gewoonlijk plukken deze niet meer dan 100 pond. 
Bij slecht plukken kan veel schade worden geleden, hetzij door 
veel katoen te laten vallen, of met aarde te bevuilen of bevlekken 
met het sap van de vruchten. 
Men heeft getracht den handenarbeid bij het plukken door ma- 
chines te vervangen, doch daarmede zijn geen bevredigende re- 
sultaten bereikt. 
Nadat het katoen is geplukt, wordt de overblijvende rest als 
veevoeder gebruikt, waarvan de voedingswaarde overeenkomt met 
tarwestroo. Het vee vreet gaarne de katoen in elk groeistadium; 
zijn de heesters afgestorven, m. a. w. droog en onsmakelijk geworden 
dan echter niet. 
Wat niet door het vee wordt gegeten t. w. de houtachtige sten- 
gels, kan dienen voor de vezelbereiding, de vezelstof extraheert 
men uit den bast. Uit deze vezelstof wordt een soort zakmateriaal 
geweven, dat zeer geschikt is voor het balen van katoen. 
Ziekten en plagen. 
De ziekten, welke de katoenplanten teisteren, zijn van drieërlei 
aard nl. 
a. Ziekten, die moeten worden toegeschreven aan physiologische 
oorzaken. Hiertoe behooren o. a. de mosaïeziekte of de geelblad- 
ziekte, herfstblad of roodbladziekte, het ontijdig laten vallen van 
de vruchten enz. 
