Gouvernement aangewende middelen, om de katoeneultuur tot eene 
volkseultuur te maken, zegt de verslaggever in het koloniaal verslag: 
van 1870 het volgende: 
„Ten bewijze van de geringe verwachting nopens hare uit- 
komsten gekoesterd, wordt uit de residentie Tegal medegedeeld, 
dat de mislukking van niet minder dan 290 bouws op een aanplant 
van 882 bouws door de bevolking als een zeer gunstige verhouding 
wordt beschouwd”. 
Op de Buitenbezittingen zijn de resultaten niet veel gunstiger. 
In het koloniaal verslag van 1886 heette het nog: „In de binnen- 
landen van Palembang blijft de katoen als 2de gewas op de ladangs 
een geliefkoosde volkscultuur. De marktprijzen waren echter in 
de laatste twee jaren te laag, om tot uitbreiding van de aanplan- 
tingen aan te moedigen. In 1885 had men bovendien veel misgewas 
door ontijdige regens of langdurige droogte. De totale uitvoer, 
voornamelijk naar Java, Singapore en China bedroeg toch nog 
25738 picols tegen 40524 picols in 1884. Volgens het koloniale 
verslag van 1888, werden in 1887 uit Palembang nog slechts 15322 
picols uitgevoerd. Hoe wisselvallig de katoencultuur in Palembang 
is, blijkt, dat in 1898 uit die residentie 68000 picols zijn uitgevoerd, 
tegen ruim 15000 en 14000 picols in 1896 en 1897. 
Over de Zuider- en Ooster-afdeeling van Borneo werd gerap- 
porteerd, dat de katoen wordt verbouwd in de afdeeling Amoentai 
en wel als 2de gewas. Men verkreeg in 1885 eene middelmatige 
opbrengst. Proeven met Palembang-zaad mislukten. 
In 1888 beproefde men het in de residentie Semarang nog eens 
met Amerikaansche katoensoorten, doch het succes daarvan bleef 
ook weer uit. 
Werd de katoencultuur in de koloniale verslagen vóór 1900 nog 
afzonderlijk vermeld, na dien was dit niet meer het geval en werd. 
zij zonder meer opgenomen onder de rubriek 2de of andere één- 
jarige gewassen behalve rijst. Het werd te eentonig in elk jaar- 
verslag te moeten melden, dat de katoencultuur achteruitging, in- 
plaats van vooruit, niettegenstaande de betrokken ambtenaren het 
mogelijke beproefden, haar aan te moedigen. 
De groote risico, die de kapitaallooze inlander loopt met den 
verbouw van betere katoensoorten, ja zelfs met dien van de zooveel 
minder gevoelige indische, maakt, dat de Javaan moeilijk kan 
concurreeren met het groote land van katoenproductie, Amerika. 
