— 581 - 
beschrevene overéénkomt, en alleen in vorm en bouw der 
prikkeloverdragende stekels eenigszins verschilt. 
Een andere plantensoort, welke ongeveer op de wijze als 
kruidje-roer-mij-niet op een stoot reageert is Biophytum 
sensitivum. De bladen zijn hier even gevind; wordt nu aan 
de plant sterk geschud, dan sluiten zich de kleine blaadjes 
doordat zij zieh met hun onderzijde tegen elkander buigen, 
de hoofdbladsteel blijft echter den oorspronkelijken stand 
behouden. 
Ook hier vinden wij weder stekels van eenigszins 
anderen bouw dan bij Mimosa, aan de onderzijde der weef- 
selkussentjes nabij de bladoksels. Men behoeft hier toch 
langs deze stekels slechts even te wrijven om de blaadjes 
te doen sluiten. In overéénstemming met het boven- 
staande is ook de anatomische bouw van den stekel, 
welke hier slechts uit een enkele cel is opgebouwd, die 
met hare basis verbonden is aan de weefselkussentjes 
in de bladoksels, waar de eigenlijke zetel is van het 
bewegingsorgaan. De geringste druk dus op dit stijve haar 
uitgeoefend, is reeds voldoende prikkel, om de noodige ver- 
anderingen te voorschijn te roepen in het weefsel, waarin 
dit haar is ingeplant. 
Algemeen bekend zijn, zoo niet uit eigen aanschouwing, 
dan toch door de menigvuldige beschrijvingen, de z. g. 
insectenetende planten, waartoe de vliegen vangertjes behoo- 
ren, die o. a. op de heiden en op sommige vochtige plaatsen 
in Holland worden gevonden. 
Op de oppervlakte van de kleine ronde blaadjes dezer 
plant (Drosera) vindt men klieren haren of tentakels, be- 
staande uit een vrij steeltje aan welks top eenige klier- 
cellen tot een rond kopje zijn vereenigd. Deze kliercellen 
vervullen een zeer gecompliceerden rol in het leven 
dezer planten, zij toch scheiden een slijmige zelfstandig- 
„heid af, waardoor eventueel insecten worden vastge- 
kleefd. Verder wordt door deze kliercellen een enzym 
afgescheiden, dat in staat is eiwit oplosbaar te maken, zij zijn 
