— 590 — 
de zuiver witte, groote op een vlinder gelijkende bloemen 
bezet, brengen wel degelijk kleur in het te groene land- 
schap. En het is niet slechts deze ééne soort, maar nog 
een paar andere fraaie grootbloemige Orchideeën ondergaan 
hetzelfde lot. Zoo worden Vanda tricolor LNDL., onze ang- 
grek pandan, die alleen in West-Java voorkomt en nog al 
overal aangetroffen wordt, meestal op boomen in koffie- 
tuinen maar ook in ’thoog gebergte in mos op rotsen b. 
v. op den Goentoer, langzamerhand uitgeroeid. 
In Oost-Java treedt daarvoor in de plaats Vanda tricolor 
LNDL., var. suavis, deze wordt door LiNpLey als een af- 
zonderlijke soort beschreven, onder den naam van Vanda 
suavis LNDL. Aangezien er echter in den bouw der bloem 
niet het minste verschil te bemerken valt, bestaat hier- 
voor geen reden. Zij kenmerkt zich door langere soms 
overhangende bloemstengels, die meer bloemen dragen, dan 
die der type. Een ander kenmerk is de tint der bloe- 
men, de grondkleur is hier bijna wit, met donkere, naar 
het bruin trekkende, paarse vlekjes. Het paars der lip is 
niet zoozeer karmijn dan wel violet. 
Nog een andere mooibloeiende Orchidee, die men te Ba- 
tavia wel in de Tamarinde-boomen aantreft, is Rhynchos- 
tylis retusa Br, meer bekend als Saccolabiwm Blumei LNDL., 
door de inlanders anggrek lilien genoemd. De plant gelijkt 
wel op Vanda, heeft echter eenige overlangsche strepen 
over de bladeren. De paarsrose, gestippelde, kleine, maar 
zeer talrijke bloemen vormen een dichten, rolronden, han- 
genden tros, die dikwijls aanzienlijk langer is dan de bla- 
deren. Komen de Vanda’s meer in de bovenlanden, 
Saccolabium _ Blumei behoort in de benedenlanden te 
huis. 
Met Phalaenopsis amabilis is de uitroeiing het verst ge- 
vorderd, maar ook Vanda tricolor wordt lang niet zoo veel- 
vuldig aangetroffen; in enkele streken, waar zij vroe- 
ger veel voorkwam, is zij niet meer te vinden. In 
de benedenlanden treft men van de drie genoemde, Sac- 
