WETENSCHAP EN OOFTTEELT. 1). 
Voordracht, den Ssten Juli 1903 te Maryborough op de „Agri- 
cultural Conference” gehouden, door ArBertT B, BENson, 
Instructor in fruit culture, Queensland. 
Ongeveer 8 jaar geleden had schrijver dezes het voorrecht, als 
expert van het Departement van Mijn-en Landbouw van New- 
South-Wales, eene lezing over ooftteelt te houden voor de „Aus- 
tralasian Association for the Advancement of Science” te Brisbane. 
Daar de lezing slechts door enkele planters uit dezen Staat werd 
bijgewoond, kan het geen kwaad hier nog eens hetzelfde thema 
te behandelen. 
De intensieve oottteelt is niet onwaardig eene wetenschap genoemd 
te worden, daar de planter, die met zijn tijd wenscht mede te 
gaan, de kennis door de wetenschap verkregen, in praktijk zal 
hebben te brengen. 
Er bestaat geen deel van den landbouw, waarin wetenschap en 
praktijk meer hand aan hand gaan dan bij ooftteelt. Elke han- 
deling van den planter is, of liever moest zijn, gebaseerd op we- 
tenschap; de beste methoden van voortplanting, snoeien, onderhoud, 
bemesting, bestrijding der ziekten en bewaring der vruchten, zijn 
meer of mia rechtstreeks het resultaat van wetenschappelijke on- 
derzoekingen. De diensten van den landbouwscheikundige, pa- 
tholoog, dierkundige, botanist en wetenschappelijken landbouwer zijn 
voortdurend te hulp geroepen ter uitbreiding van een of ander 
deel der ooftteelt. Het doet me genoegen te kunnen zeggen, dat 
onze planters beginnen in te zien, welk een groot aandeel de 
wetenschap in hun werk heeft en, dat de oude, zorgelooze cultuur- 
wijze van een paar jaar geleden tot het verleden begint te behooren, 
De oude cultuurwijze is niet meer zoo voordeelig als vroeger en 
de ondernemende teler bemerkt, dat hij met den tijd moet mee- 
1) In de Queensland Agricultural Gazette van Augustus 1903, is deze 
voordracht opgenomen. Het komt ons nuttig voor haar voor Teysmannia 
te doen vertalen. Red. 
