— 610 — 
De producten van deze kruising bleken sterk te varieeren. Er 
werd slechts één nieuwe variëteit van verkregen nl. de Essex- 
bastaard. Verder werd nog verkregen de Challingebastaard uit eene 
kruising van Challinge Q X Squarehead {. 
Gerst. Bij het kruisen van gerstsoorten stelde de heer PrrscuH 
zieh ten doel, de groote opbrengst van de 4 en 6 rijige wintergerst en 
de betere korrelvariëteit van de tweerijige gerstrassen te com- 
bineeren. In het begin trachtte hij deze eigenschappen te veree- 
nigen in een tweerijige wintergerst, terwijl hij ook later de korrel- 
kwaliteit van de 4-rijige wintergerst trachtte te verbeteren. 
Het kruisen van gerst leverde geen zwarigheden op, mits er voor 
gezorgd werd, dat het castreeren vroeg genoeg, d.i. vóór de aar 
de schede verlaten heeft, geschiedt. Bij de 4-rijige gerst gebruikte 
hij de middelste rijen van de aar voor de kruising, omdat hierin 
de beste korrels zitten, 
Zooals bekend is, beschouwt men de 4-, 6- en 2-rijige gerst als 
verschillende soorten. Nu is het een algemeene ervaring, dat de 
kruisingsproducten meer varieeren en moeilijker constant te krij- 
gen zijn, naarmate de ouderplanten verder van elkaar staan. 
Dat zulks ook hier bewaarheid werd, bleek al spoedig. Sommige 
vormen bleken tot in het oneindige te varieeren, en het waren juist 
die, waarvan men het meeste verwachten kon. 
De kruisingsproducten van de 6-rijige gerst bleken waardeloos 
te zijn en werden weggedaan. De eerste generatie van de kruising 
van de 4-rijige met de 2-rijige was vrij gelijkmatig. De aren waren 
voor het grootste deel 2-rijig. Daarnaast kwamen echter ook zoo- 
genaamde „verloopers” voor d.z. aren, waarvan de zijpakjes meer 
of min ontwikkeld zijn, terwijl eindelijk ook zuivere 4-rijige aren 
voorkwamen. De „verloopers” traden telkens weder op en waren 
moeilijk weg te krijgen. In de tweede generatie was de variatie 
verbazend groot. Het korrelgewicht van de nieuwe 2-rijige rassen 
was in den regel grooter, dan dat van de beide stamplanten. 
Ook met aardappelen nam de heer Prrscu een aantal kruisings- 
proeven, met het doel productiever variëteiten te verkrijgen. Hier- 
bij bleek het, dat de bewering, als zou men slechts aardappelen 
uit zaad behoeven te kweeken, om betere verscheidenheden te krij- 
gen, onjuist is; ook zijn deze nieuwe niet altijd onvatbaar voor de 
ziekte. Van het groot aantal kruisingsproducten heeft de heer 
Prirseu ten slotte slechts één nieuwe variëteit overgehouden. 
