— 611 — 
J. H. Mansholt. Westpolder (Gron.) 
De twee boerderijen van den heer MansHorrt, waarvan: de een 
geheel, de tweede gedeeltelijk binnen den Westpolder zijn gelegen, 
beslaan respectievelijk een oppervlakte van 58 en 50 H. A. De 
natuur werkt den verbouw van zaaikoren hier in de hand. De 
nieuwe poldergrond levert een stevig stroo en in verband daarmede 
eene goede korrelkwaliteit. De vraag naar het aldaar gegroeide 
zaaizaad, was aanleiding, dat de heer M. er reeds spoedig toe over- 
ging, de eigenschappen ervan nog te verbeteren. In 1887 is hij 
met de eigenlijke systematische veredeling begonnen en heeft dit 
langzamerhand uitgebreid, hetgeen vooral mogelijk werd, toen hij 
eenige jaren later op de hulp van zijn zoon kon rekenen, op wien 
thans voornamelijk de veredeling berust, 
Een vaste vruchtomloop wordt niet gevolgd. De meest ver- 
bouwde gewassen zijn: haver, tarwe, gerst, erwten, boonen, kool- 
zaad, karwij, vlas en klaver. Aardappelen en suikerbieten worden 
weinig of niet geteeld, hetgeen het schoonhouden van het land, 
waaraan streng de hand gehouden wordt, niet gemakkelijk maakt. 
Voor veredelingsdoeleinden is dicht bij de boerderij een vast 
kweekbed, ter grootte van 40 aren, aangelegd. Het is verdeeld 
in 4 perceelen, waarop wintergraan, aardappels, zomergraan en 
peulvruchten regelmatig met elkaar afwisselen. 
De heer M. maakt bij het kweeken zoowel gebruik van de ver- 
betering in het ras, als van spontane variaties en kunstmatige krui- 
singen. Zijn verbeterde rassen worden in ’t kort op de volgende 
wijze gekweekt. Alle goed ontwikkelde korrels van een aantal 
uitgezochte planten worden, van iedere plant afzonderlijk, uitge- 
poot op afstanden van 20 X 9 em. Er wordt dus streng aan 
het principe van familieteelt vastgehouden. Daar de verschillende 
éliteperceeltjes, die bij de korensoorten een grootte hebben van 
eenige vierk. meters, zonder tusschenpaden aan elkaar grenzen en 
de groeiomstandigheden voor alle planten, zooveel mogelijk gelijk 
gemaakt zijn, kan men reeds uit de opbrengsten van deze perceeltjes 
eenigermate eene vergelijking maken tusschen de verschillende élite- 
planten. Het aantal perceeltjes, dat op deze wijze aangelegd wordt, 
wisselt voor de verschillende rassen van 2 tot 10 af. Het getal blijft 
gewoonlijk voor ieder gelijk en wisselt alleen, wanneer men zich 
meer op een bepaald gewas wil toeleggen, b. v. tengevolge van 
groote vraag, of wanneer men een of andere gunstig afwijkende 
Teysm. XIV. 42 
