— 624 — 
wijls door talrijke soorten van kleine Bladkevertjes (Chrysomeliden) 
in bezit genomen. Ook deze zijn dezelfde, die algemeen op waroe- 
boomen voorkomen; men treft op Java eigenlijk geen waroe aan’ 
die niet de sporen van de schadelijke werkzaamheid dezer diertjes 
draagt. 
Het zou weinig zin hebben, hier van deze verschillende soorten 
van Bladkevertjes gedetailleerde beschrijvingen te geven. Ze be- 
hooren tot de geslachten Chalcolampra, Mysothra, Monolepta e.a. 
en ik hoop spoedig afbeeldingen van een paar soorten te kunnen 
publiceeren. Daarom thans slechts een enkel woord over hunne 
levenswijze. 
De bladeren van de waroe zien er gewoonlijk uit alsof ze door een 
schot zeer fijne hagel waren doorboord. Deze doorboringen zijn 
echter slechts schijnbaar, want eene nadere beschouwing leert ons, 
dat de opperhuid van de onderzijde nog aanwezig is. De kevertjes 
zetten zich namelijk op de bovenzijde van het tamelijk dikke blad 
en vreten de bovenhuid en het groene bladweefsel geheel weg. 
Daardoor maken zij in het blad tallooze kleine putjes, die hun 
overdag tevens tot schuilplaats dienen. Zij vreten voornamelijk 
gedurende de duisternis en zitten overdag rustig in hun hoekje Som- 
mige bruinachtig gekleurde soorten zijn dan zelfs moeielijk te ont- 
dekken; andere, blauw van kleur, vallen echter zeer gemakkelijk 
in het oog. 
Op de katoenplant doen zij volkomen hetzelfde en ik ontving een 
paar malen bladeren, waarvan weinig meer over was dan de blad- 
nerven, die niet in hun smaak schijnen te vallen en de opperhuid 
van de onderzijde. 
Tegen deze bladvernielende plagen is nog wel wat te beginnen. 
De wantsen kan men met succes bestrijden, door de eieren te laten 
zoeken, terwijl de kevertjes, die in den vooravond het bewegelijkst 
zijn, uit de aanplantingen kunnen worden opgejaagd en alsdan door 
lamplicht in bakken met water kunnen worden gelokt. Om ze 
dan met meer zekerheid ten verderve te voeren, kan men een 
weinig petroleum op het water gieten. 
Erger is het gesteld met de thans te bespreken plagen, die wij 
onder den naam van borende rupsen kunnen samenvatten, 
De eerste van deze, tevens de meest algemeene en de meest 
schadelijke, is de rups van Marias fabia, Srour, een klein vlin- 
