625 S= 
dertje, door sommigen tot de familie der Uilen (Noctuidae), door 
anderen tot die der Beerrupsvlinders (Arctiidae) gerekend. Dit 
insect is ook in Engelsch-Indië op de katoenplant waargenomen, 
maar wat daarover in Engelsche publicaties wordt medegedeeld, is 
nog zeer onvolledig. 
Het groote gevaar van dit insect voor de katoencultuur schuilt 
vooral in de omstandigheid, dat de rupsen de plant op twee ver- 
schillende wijzen kunnen aanvallen. 
De eerste zending, waarbij ik het als schadelijk leerde kennen, 
kwam van eene onderneming in Oost-Java. Deze zending bestond 
uit een aantal stengeltoppen, die inwendig geheel door rupsen 
waren uitgehold. De afzender meldde er bij, dat het verschijnsel 
van het afsterven der toppen vrij plotseling optrad bij planten, die 
den vorigen dag nog een gezond uiterlijk vertoonden, dat de plaag 
telkens weder optrad en dat naar zijne meening de cultuur van 
katoen bij aanwezigheid van deze insecten niet mogelijk was. De aan- 
val betrof jonge planten, welker toppen voortdurend werden vernield, 
Het gelukte mij, een paar der rupsen, die levend waren over- 
gekomen, op te kweeken en het vlindertje bleek te zijn Marias 
fabia, tot nog toe door mij nooit op Java waargenomen. 
Deze laatste omstandigheid deed mij denken aan een op 
zich zelf staand geval, zooals wel eens meer voorkomt bij 
betrekkelijk zeldzame insecten, die zich plotseling op de eene of 
andere cultuurplant abnormaal sterk vermeerderen en dan weder ge- 
heel verdwijnen. 
De ervaring leerde echter anders. HEenige weken geleden werd 
mijne aandacht gevestigd op eene ziekte in een jonge katoen-aan- 
planting in den cultuurtuin alhier, die voor de eerste maal vrucht 
droeg, waarbij de vruchten, dikwijls schijnbaar ongeschonden, maar 
onrijp afvielen. Vele vruchten echter vertoonden eene duidelijke 
opening, waardoor een borend insect moest zijn binnengedrongen. 
De schuldige werd inderdaad spoedig gevonden en herinnerde mij 
reeds dadelijk aan de rups van Earias fabia. Ook in de schijnbaar 
ongeschonden vruchten werden rupsen gevonden, die, blijkbaar nog 
in jeugdigen toestand, een schuilplaats hadden gevonden tusschen 
de vrucht en de haar aan de basis omsluitende kelkblaadjes en 
van die schuilplaats heimelijk in de vrucht waren binnengedrongen. 
Mijn vermoeden, dat hier wederom de rupsen van Warias fabia in het 
spel waren, werd door de uitkomende vlindertjes spoedig bevestigd. 
