Ee 
De laatste zien er tamelijk onaanzienlijk uit en houden in rust 
de vleugels, aan de randen een weinig opgerold, dakvormig boven 
het lichaam. De algemeene kleur is licht okergeel, maar over den 
thorax loopen twee, smal sikkelvormige groene lijntjes, die samen 
eene bolle, lensvormige figuur vormen. Over het midden van 
den voorvleugel verloopt, in de lengte-richting, een groene streep, 
die bij de vleugelbasis smal begint en naar den vleugelrand bree- 
der wordt. Deze streep is aan de voorzijde scherper begrensd dan 
aan de achterzijde. De onderzijde der voorvleugels is glimmend 
en licht okergeel. De achtervleugels zijn wit en half doorschijnend. 
Bij pas uitgekomen vlindertjes vindt men op het achterste gedeelte 
van den thorax nog een opstaand bundeltje groene schubjes, die 
bij het vliegen spoedig verdwijnen. De vleugelspanning bedraagt 
18—22 mM. De exemplaren van Java schijnen dus over het al- 
gemeen kleiner te zijn dan die van het vasteland, voor welke laatste 
ik vind opgegeven 24 en zelfs 32 mM. 
De rupsen zijn in volwassen toestand 16—18 mM. lang en weinig 
behaard. Gewoon in eene beperkte ruimte te leven, bewegen zij 
zich niet zeer gemakkelijk en trachten zich spoedig te verbergen. 
Zij zijn donkergrijs van kleur, met een klein, geel stipje terzijde 
van elk lichaamssegment en eene lichte, witachtige teekening over 
het midden van den rug, die zich op eenige segmenten van het ach- 
terlijf tot een driehoekig vlekje uitbreidt. 
In dit opzicht vertoonen echter niet alle rupsen dezelfde teekening. 
Voor de verpopping was in den gevangen staat elk hoekje hun 
welkom. In de aanplanting vond ik er eenige, die zich tusschen 
de vrucht en de verdrogende kelkbladen hadden verpopt. De pop 
bevindt zich in eene viltige, grauw kaneelbruine, tamelijk taaie cocon 
en levert na 7—10 dagen den vlinder. 
De eieren zijn mij nog niet bekend; in gevangen staat werden 
zij niet gelegd. 
Na zich in de vrucht te hebben geboord, begeeft de rups zich on- 
middellijk naar de rijpende pitten en vreet die nagenoeg geheel op. 
Enkele rupsen hadden zich blijkbaar vergist en waren in de nog 
ongeopende bloemen binnengedrongen, waar zij zich echter zeer 
naar hun zin schenen te gevoelen en zich aan meeldraden en stam- 
pers te goed deden. 
Terloops zij vermeld, dat ik tusschen deze rupsen enkele exem- 
plaren eener andere soort vond, die zich in het geheel geen moeite 
