— 627 — 
gaven, zich te verbergen en die ik als de rups van Meliothis armi- 
gera, Hüsn. herkende. Deze insecten vreten de vrucht op eene 
willekeurige plaats aar, boren zich met de voorste helft van het 
lichaam daarin en laten het achterste gedeelte onbewaakt en on- 
beschermd daarbuiten, op dezelfde wijze als zij bij rijpende kolven 
van mais doen (Vgl. Meded. 's Lands Plantentuin, XXIV, pag. 85, 
pl. 2, fig. 13). 
De laatste der hier te bespreken, ruineuze plagen worden veroor- 
zaakt door de borende rupsjes van twee zeer kleine vlindertjes van de 
familie der Motten (T'ineidae). In levenswijze schijnen deze beide 
diersoorten met elkander overeen te komen. 
De rupsen leven in de pitten der katoenvruchten en, als deze 
nagenoeg opgevreten zijn, wat ongeveer samenvalt met het ver- 
poppen der diertjes, verdrogen de vruchten en springen ontijdig 
open. Daardoor krijgen de kleine, uiterst teere vlindertjes gelegen- 
heid na den poptoestand, die in de oude omgeving wordt door- 
gebracht, vrij te komen, wat hun zeker niet zou gelukken, als 
de vrucht gesloten bleef. 
De vleugelspanning der kleinste soort bedraagt slechts 12 m.m.; 
die der grootste soort 16—18 m.m. Van eene nadere beschrijving 
dezer beide, naar alle waarschijnlijkheid voor de weterschap nieuwe 
soorten zal ik mij hier onthouden, daar deze zonder toelichtende 
afbeeldingen weinig nut zou hebben. 
Daar deze nieuwe cultuurvijanden mij nog slechts uit ééne zen- 
ding bekend zijn, waarin de rupsjes reeds bijna volwassen waren, 
kan ik nog niet vele bijzonderheden aangaande hen mededeelen. De 
duur van den poptoestand is, de geringe afmetingen der diertjes 
in aanmerking genomen, tamelijk lang, voeral bij de grootste soort, 
waar hij bij éen exemplaar zelfs tot 13 dagen steeg. 
Beide soorten van vlindertjes zitten overdag stil, terwijl zij vooral 
in de uren van den vooravond zeer levendig en bewegelijk zijn. 
Door kunstlicht laten zij zich echter, blijkens in de aanplanting 
genomen proeven, niet lokken. Zij hebben zich in gevangenschap 
niet vermenigvuldigd, zoodat ook aangaande het leggen der eieren 
en de eerste perioden hunner ontwikkeling niets bekend is, 
Ik zou aan deze vijanden van de katoenplant nog enkele andere, 
minder gevaarlijke, kunnen toevoegen, doch wacht liever daarmede 
totdat ik ze met afbeeldingen kan bespreken. 
Buitenzorg, November 1903. 
Teysm. XIV. Ed 43 
