NIEUWE VORMEN VOOR DE DROOGSCHUUR. 
DOOR 
E. C. Jurrius Monur. 
In de laatste 10- jaren is het snijblad nagenoeg geheel verdron- 
gen door het plukblad, en daarmede in de wijze van oogsten en 
drogen der tabak een ingrijpende wijziging tot stand gekomen. 
Werd vroeger een droogschuur veelal in 1 of 2 dagen geheel 
gevuld,—thans oogst men de bladen in kleinere partijtjes naar- 
mate zij rijpen. Hing dus vroeger een schuur dikwijls, of meestal, 
vol met tabak van denzelfden leeftijd, —thans vindt men bijna in 
iedere droogschuur, en dat gedurende het geheele oogstseizoen, 
tabak van alle mogelijke leeftijden. Daarin ligt een aanleiding 
voor meer optreden van schimmel en rot. 
Wel gebeurde het vroeger bij den snijbladoogst ook, dat men 
tot diep in den nacht met het ophangen bezig was, maar ge- 
woonlijk was daarmede toch niet zooveel tijd gemoeid, als thans 
met het aanrijgen en ophangen der bladen. Ook dààrin ligt een 
reden voor meer schimmel en rot in de schuur, omdat de tabak 
langer op den grond blijft liggen, en dus meer gelegenheid heelt 
tot zweeten en broeien. 
Verder mag niet uit het oog worden verloren, dat tusschen op 
elkaar liggende gesneden planten altijd meer lucht kan circuleeren 
dan tusschen opeengestapelde bladen, Wederom een reden voor 
meer zweeten, broeien, z. g. natten druk, en later schimmel en rot. 
Eindelijk heeft men bij een groot deel van den oogst in ver- 
gelijking tot vroeger met een veel fijner en teerder blad te 
maken; men denke slechts aan het zandblad, wat tegenwoordig 
door zijn teerheid aan menig planter de grootste zorgen baart, 
terwijl het vroeger eenvoudig niet in aanmerking kwam. Geen 
wonder, dat door het meenemen van dit fijne produkt schimmel 
en rot- vijanden van grooter beteekenis zijn geworden. 
