| 
gemist, terwijl de aanleg tot die eigenschappen bij den 
gemeenschappelijken stamvorm nog niet bestond. 
Trachten wij eerst door een paar, aan de materie ont- 
leende voorbeelden duidelijk te maken, hoe zaken, die 
onderling de grootste overeenkomst vertoonen, geheel onaf- 
hankelijk van elkander kunnen zijn ontstaan, zoodat het 
niet aangaat, ze als ontwikkelingsvormen van eenzelfde 
reeks te beschouwen. Het eerste voorbeeld moge aan het 
plantenrijk worden ontleend. 
Wij moeten aannemen, dat er een tijd is geweest, waar- 
in de aarde nog zóóveel. eigen warmte bezat, dat over 
hare geheele oppervlakte dezelfde planten konden groeien. 
In het einde van dien tijd was de verdeeling van vaste- 
landen en oceanen in hoofdzaak reeds dezelfde als thans 
en waren bijv. Zuid-Afrika en Zuid-Amerika reeds door 
eene uitgestrektheid water van elkander gescheiden, die eene 
directe verspreiding van planten van de eene streek naar 
de andere onmogelijk maakte. Toen nu de afkoeling der 
aarde voortging en het oorspronkelijke klimaat ook op 
plaatsen van de geographische breedte van genoemde 
streken voor een gematigd klimaat moest plaats maken, 
had ook de plantengroei van Zuid-Afrika, evenals die van 
Zuid-Amerika, zich naar de gewijzigde omstandigheden 
te schikken. Daar de ééne vegetatie echter volkomen van 
de andere geïsoleerd was, zou het een ondenkbaar samen- 
treffen van omstandigheden hebben vereischt, indien zich 
in het eene land dezelfde flora als in het andere had 
ontwikkeld. Dit heeft dan ook inderdaad niet plaats ge- 
had en de flora van Zuid-Afrika is eene geheel andere dan 
die van Zuid-Amerika. Maar al waren die omstandighe- 
den niet dezelfde, zij waren toch in vele opzichten analoog 
en zóó is het verklaarbaar, hoe men in beide streken 
planten vindt, die door den systematicus tot dezelfde 
systematische eenheid (geslacht, familie) worden gebracht, 
omdat zij overeenkomstige kenmerken vertoonen, die hem 
daartoe het recht geven. Men zal echter inzien, dat tus- 
