Ee 
vermeerdert zijn verstandelijke ontwikkeling, waarop hij 
voortdurend een beroep doet en wie het nu in deze beide 
opzichten het verst brengt, overwint en overleeft. Zoo- 
doende zijn het slechts de uitnemendste, die zich staande 
weten te houden, maar een noodzakelijk gevolg van dit 
geheele proces is, dat de richtingen dier uitnemendheid 
bij verschillende vormen sterk uiteenloopen — een ver- 
schijnsel, wetenschappelijk met den naam van divergentie 
der kenmerken aangeduid — en dat de resulteerende eigen- 
schappen, stoffelijke en onstoffelijke, „im groszen und 
ganzen” nog wel onder -één gezichtspunt zijn te brengen, 
maar in bijzonderheden niet altijd meer direct met elkan- 
der vergelijkbaar worden geacht. 
Het zou ons veel te ver uit den koers van dit tijdschrift 
brengen, indien wij hier verder wilden ingaan op de hoogst 
belangrijke vraagstukken, die hierboven slechts kortelijk 
werden aangevoerd. Wij willen daarom het anker laten 
vallen bij de diergroep der Wespen en in de eerste plaats 
nagaan, welke in hoofdzaak de bestanddeelen zijn, waaruit 
deze bestaat. Zoo kunnen wij dadelijk eene scheiding 
maken tusschen eene overgroote meerderheid, waarin de 
bekende „wespentaille” min of meer duidelijk aan den 
dag treedt en eene minderheid, die zich meer in de rich- 
ting van moderne stroomingen, in onze maatschappij 
waarneembaar, heeft bewogen. Meer entomologisch ge- 
sproken, onderscheidt zich de eerste van de laatste door 
eene insnoering aan het voorste gedeelte van het achterlijf, 
die dikwijls zóó ver gaat, dat het achterlijf slechts door 
middel van een zeer dun steeltje met het middelste ge- 
deelte van het lichaam samenhangt. 
De Wespen, die deze insnoering missen, vormen, zooals 
wij reeds opmerkten, slechts eene kleine minderheid en 
vooral op Java behooren zij niet tot de dagelijks voor- 
komende insectenvormen. Tot hen behooren o.a. de Hout- 
wespen en de Bladwespen. 
