On 
hoe moeilijk het is, zich eenig denkbeeld te vormen van 
de numerieke verdeeling der fauna aldaar. 
De larven der meeste Bladwespen hebben eene bedrie- 
gelijke gelijkenis met rupsen en zijn daarvan te onder- 
scheiden door het grooter aantal pooten aan het achterlijf, 
die niet, zooals bij de echte rupsen, aan het uiteinde van 
kleine chitinehaakjes voorzien zijn. Im Europa komen be- 
paalde soorten van deze zoogenaamde bastaardrupsen nog 
al eens op rozestruiken voor, maar, hoewel de insecten, 
die men hier op rozen vindt, in het algemeen groote 
analogie vertoonen met die, welke in Europa daarop leven, 
trof ik hier nooit bastaardrupsen erop aan. Wij zullen 
ons op grond van het hier medegedeelde niet langer bezig 
houden met deze wespengroep, maar sluiten de mogelijk- 
heid niet uit, dat verdere onderzoekingen aan den dag 
zullen brengen, dat zij hier toch een belangrijker rol spelen, 
dan tot heden bekend is. 
De overige Wespen, die, wier achterlijf aan het voor- 
einde is ingesnoerd, kunnen gereedelijk in vijf groepen 
worden verdeeld. Met uitzondering van de laatste, die in 
het algemeen kleine vormen omvat en hier nog zeer on- 
voldoende is onderzocht, spelen alle eene zeer groote rol 
in de huishouding der ons omringende, tropische natuur 
en komen hunne belangen soms direct met die van den 
mensch overeen, soms daarmede in min of meer hevige 
botsing. Deze vijf groepen zijn: de Echte Wespen, de Graaf- 
wespen, de Goudwespen, de Sluipwespen en de Galwespen. 
In de eerste groep wordt door de toevoeging van het ad- 
jectief „echt” niet meer aangegeven dan het feit, dat de 
daartoe behoorende vormen, die zijn, die iedere leek in het 
dagelijksch leven met den naam van „wespen” aanduidt. 
Terloops zij echter vermeld, dat deze insecten, opgesteld zoo- 
als in eene verzameling gewoonlijk plaats heeft, dikwijls 
niet worden herkend en meer in het bijzonder door belang- 
stellenden van het vrouwelijk geslacht worden aangeduid 
