klomp aarde, terwijl zij inwendig een, in den regel niet 
zeer groot aantal kamertjes bevatten, elk met ééne larve 
en haar voedsel. Andere soorten maken het zich gemak- 
kelijker en graven een gang in den grond, die zij in hokjes 
verdeelen; soms zelfs maken zij gebruik van reeds bestaan- 
de gangen en holten en dan niet alleen in den bodem, 
maar in allerlei voorwerpen en op allerlei plaatsen, die 
hun voor het beoogde doel geschikt voorkomen. 
Wederom andere zoeken doode takken op, verwijderen 
daaruit het merg en bouwen dan de dwarswanden der 
kamertjes van aangevoerde aarde. 
Deze verschillende typen van Wespennesten zijn ons, 
bewoners der tropen, bijna alle uit het dagelijksch leven 
bekend. Wij vinden ze tegen de muren onzer galerijen, 
tusschen plooien van gordijnen, op onze sierplanten, bin- 
nen de ruggen van ingebonden boeken, om niet te spreken 
van veel onwaarschijnlijker plaatsen als in een sigaren- 
pijpje of in den loop van een geweer, dat eenigen tijd on- 
gebruikt is gebleven. En gelijk in de oudheid een spin- 
neweb gediend heeft om te bewijzen, dat de spelonk, voor 
welks ingang het was uitgespannen, niet kon dienen als 
schuilplaats voor een vervolgden vluchteling, heeft een 
planter mij zijne ingetogenheid eens gedemonstreerd aan 
een wespennest, gebouwd in het tuitvormig uiteinde van 
een karafje, waarvan de inhoud niet vreemd was aan een 
van de bloeiendste industrieën van ons vaderland. 
(Wordt vervolgd.) A ORR 
