een 
de Nelumbiwm gebruikt. Vooral bij de plechtigheden, die 
met den lijkdienst verband houden, ontbreekt de Toen- 
djoeng nimmer. 
Waaruit ik besluit, dat hier de Nymphea de plaats van 
de heilige Lotusbloem der Indiërs inneemt. Dit schijnt 
in overeenstemming te zijn met eene afbeelding, die van 
de godin Sarasvatì voorkomt op bldz. 92 van WiLxKiN’s Hin- 
du Mythology, Calcutta 1882. Deze godin, de Indische 
Minerva, weergegeven volgens de reproductie „from a 
native picture”, zit in een prieel van Lotusbloemen, waar- 
in men duidelijk bladeren en bloemen van Nymphea her- 
kent. In het genoemde werk wordt op bldz. 400 eene 
afbeelding van de Lotus gegeven, waarmede ook Nymphea 
schijnt te worden bedoeld, naar den vorm der bloem te 
oordeelen. De teekenaar laat bloemen en bladeren echter 
boven het water uitsteken, waardoor verwarring met Ne- 
lumbium zoude kunnen ontstaan. Een dergelijke fout in 
de teekening schijnt verklaarbaar, als wordt aangenomen, 
dat den teekenaar bloemen en bladeren ter reproductie 
zijn gebracht, en hij de plant niet in het water groeiende 
heeft waargenomen. 
Overigens schijnt het Lotuskussen der Buddha-beelden, 
ook Nymphea en niet Nelumbium weer te geven. 
Mataram, December 1900. 
J. C. vAN EERDE. 
Controleur B. B. 
