schijnt dat de nesten eerder goed dan kwaad aan den boom 
doen, de wonden waaruit de damar gekomen is, worden 
door de bijen dicht gemaakt als het ware dichtgezegeld, 
zoodat verder bederf onmogelijk is, ook verhinderen zij 
de witte mieren er bij te komen. Er is vroeger een on- 
derzoek ingesteld om te weten te komen van welke boom 
de Kelulut damar afkomstig is. Het is toen gebleken, 
dat het een mengsel is van verschillende harsen, in de 
eerste plaats vindt men de bijennesten in verschillende 
boomen en verder zoeken de nijvere beestjes naar hars 
van ieder soort boom, die het afscheidt, men kan ze bezig 
vinden op Shorea's, Garcinid's Calophyllum’s, Triomma’s, 
Pterocarpus enz. 
Het geslacht Dipterocarpus van dezelfde familie brengt 
geen damar maar houtolie voort, bij de Maleiers bekend 
als Minjak Keruing. Het zijn reusachtige boomen, met groote 
roode of witte welriekende bloemen en meest gevleugelde 
zaden. De olie wordt verkregen door diepe gaten in de 
stammen te kappen, deze gaten worden met een bijl of 
met een beitel gemaakt. In het gat wordt een vuurtje 
gestookt, waarna de olie soms in groote hoeveelheden be- 
gint te vloeien. Als er geen olie meer voor den dag komt, 
brandt men nog eens, waarna er meestal op nieuw olie 
komt. Indien de inlanders zich bepaalden tot het maken 
van één gat in een boom, zoude de operatie voor laatst- 
genoemde niet doodeliĳk zijn, zij maken echter meer gaten 
in een boom, waardoor deze het spoedig aflegt. Deze boomen 
komen gewoonlijk, in het bosch, slechts ver van elkander 
verwijderd voor, waardoor het verzamelen niet in de hand 
gewerkt wordt, ook hebben de verzamelaars de gemakke- 
lijkst te bereiken boomen vernield, zoodat de olie nagenoeg 
uit den handel verdwenen is. 
De olie wordt vermengd met andere stoffen, òf alleen 
gebruikt voor vernis, òf voor het kalafateren van prau- 
wen, zij wordt ook onder den naam van Gurjun bal- 
sem, in de geneeskunde gebruikt, de maleiers beweren 
