en 
GROENE BEMESTING. 
De groene bemestingsgewassen behooren sterke en diepgaande 
wortels te bezitten. Dit is van groot belang, omdat zij daardoor 
uit den ondergrond minerale stoffen aanvoeren, welke bij het onder- 
ploegen in den bouwgrond komen en aan de geteelde gewassen een 
hoogst gewichtig voedsel verschaften. Hetis een proefondervindelijk 
uitgemaakte zaak, dat de planten, om wel te slagen, de asch- 
bestanddeelen evenzeer behoeven als het koolzuur, het water en 
den ammoniak, Even zeker is het, dat de hoeveelheid minerale 
bestanddeelen der planten, die zij eenig en alleen aan den grond 
ontleenen kunnen, in den bouwgrond van lieverlede verminderen 
moeten, voor zooverre zij niet door bijvoeging van elders, bijv. 
door het uitstrooien van asch, beendermeel enz. vergoed worden: 
De ondergrond daarentegen, die zelden bearbeid en losgemaakt 
wordt, is altijd betrekkelijk rijk aan minerale bestanddeelen, deels 
omdat hij door de meeste gewassen daarvan niet beroofd wordt, 
deels omdat de oplosbare minerale stoffen, met het doorsijpelende 
water daarheen gevoerd worden. Is het uit dien hoofde in het 
algemeen van belang, om bij afwisseling gewassen met sterke, diep 
indringende wortels te telen, zoo is dit vooral met een groenbe- 
mestingsgewas het geval. 
Ken goed bemestingsgewas behoort vooral ook bladrijk te zijn. 
Het is immers bekend, dat iedere plantensoort een groot, ja het 
grootste gedeelte van hare brandbare bestanddeelen, vooral de 
koolstof, door de bladeren aan den dampkring ontleenen. Hoe 
grooter en menigvuldiger het blad eener plant is, des te grooter 
is ook haar vermogen om luchtvormige stoffen, vooral koolzuur, 
op te nemen. Daar nu onder de geteelde gewassen de bladrijkste 
in het algemeen ook van de sterkste wortels voorzien zijn, zoo 
spreekt het van zelf, dat zij dubbel geschikt zijn om den rijkdom 
van den grond zoowel aan bewerktuigde als onbewerktuigde stoffen; 
te vergrooten. 
Dit is niet het eenige voordeel der bladrijke gewassen, daar zij 
ook bij een dichten en weelderigen stand den grond beschaduwen, 
en beletten alzoo het vervluchtigen van den in den grond aanwe- 
zigen of gevormden ammoniak. Zij houden den grond steeds in 
een matigen staat van vochtigheid en geven er een toestand van 
mulheid aan, die op geen andere wijze kan verkregen worden en 
waardoor de scheikundige omzettingen in den grond onafgebroken 
