EINAR ENNE NING 
OVER VOEDINGSMIDDELEN VOOR DEN INLANDER. 
Met groote hardnekkigheid blijven verschillende schrijvers 
doorhameren op het aanbeeld van „gebrek aan voedings- 
middelen”, door Java voort te brengen voor de toenemende 
bevolking. 
Het is te hopen, dat slechts zuivere bedoelingen, dat is 
in casu, het werkelijk belang der bevolking, die schrijvers 
bezielen, want de voorgestelde middelen zijn van zeer in- 
grijpenden aard en eischen zeer groote uitgaven. 
Het zij verre van mij op eenigerlei wijze te willen re- 
ageeren tegen de nuttige werken, die men soms voorstelt, 
maar den aard kennende van hen, die over de uitvoering 
moeten beslissen, vrees ik, dat nog wel een of meer gene- 
raties onzer bruine broeders zullen zijn begraven alvorens 
die illusiën verwezenlijkt zullen zijn. 
Ik neem daarom de vrijheid om andere, meer voor de 
hand liggende middelen, om de productie van voedings- 
middelen voor den inlander grooter te maken, aan te wijzen. 
Groot was mijne ingenomenheid met het plan der Re- 
geering om, onder toezicht en leiding van den Directeur 
van ’sLands Plantentuin, demonstratie-velden voor in- 
landsche gewassen te doen aanleggen. Vergis ik mij niet, 
dan is het bijna een jaar geleden, dat met den aanleg 
dier demonstratie-velden begonnen is, en zeer verlangend 
ben ik daarvan het eerste verslag te zien. 
De volgende vragen, die natuurlijk alle niet dadelijk 
beantwoord kunnen worden, dringen zich daarbij op: 
Hebben de demonstratie-velden werkelijk aanzienlijk 
grooter productie geleverd? 
Is het meerdere werk er aan besteed ruim vergoed, door 
die grootere productie ? 
