AMBON. 
In de tweede helft van het vorige jaar werd ik in de 
gelegenheid gesteld een dienstreis naar Ambon te maken, 
welke ruim 2l/, maand duurde en waarvan ruim één maand 
op Ambon zelf werd doorgebracht. 
Mag van de vroegere grootheid van dit voornaamste der 
specerijeilanden, evenals van de overige dezer groep, ten- 
gevolge van den teruggang der prijzen van kruidnagelen 
en noten weinig meer overgebleven zijn, om de schatten, 
die het op wetenschappelijk gebied bevat en waaronder 
ik slechts de prachtige vlinders en schelpen behoef te 
noemen, is het nog steeds beroemd en tal van reizigers 
werden er daardoor heengelokt. Zelfs is meermalen 
de hulp der regeering door buitenlandsche geleerden in- 
geroepen voor het verkrijgen van zeldzame voorwerpen, 
waarvoor dikwijls hooge prijzen betaald werden. Wat de 
plantengroei betreft, deze is beter bekend dan die van één 
der andere Molukken, waarvan voor het grootste deel de 
eer toekomt aan Rumrnrus, die, in het laatst der 17de eeuw 
gouverneur van Ambon zijnde, zich zijn verblijf aldaar 
ten nutte maakte om zijn „Amboinsch Kruidboek” samen 
te stellen, een werk bestaande uit zeven foliodeelen, waarin 
een groot aantal plantsoorten zijn beschreven en afgebeeld. 
In ’s Lands Plantentuin is de Ambonsche flora vrij goed 
vertegenwoordigd, waartoe vooral de reizen van TEYSMAN, 
KARSTEN en TreuB veel hebben bijgedragen. Ook door 
Europeesche handelskweekers uitgezonden reizigers kwa- 
men er meermalen, vooral om naar Orchideeën te zoeken. 
Een kleine week nadat men Soerabaja met een der booten 
der Paketvaartmaatschappij verlaten heeft, stoomt men 
