boom echter niet zeer algemeen voorkomt. Bij gebrek daar- 
van behelpt men zich met andere Garcinia's (obat segiroe 
toeni). Men heeft zoete en bittere sagueer; de eerste is 
niet onaangenaam van smaak, doch de laatste is voor hen, 
die er niet aan gewend zijn, niet te drinken. Door distil- 
latie verkrijgt men „koolwater”, dat eenige overeenkomst 
heeft met jenever en ook wel met bitter gedronken wordt. 
Evenals op Java de opiumpacht, heeft men op Ambon de 
sagueerpacht, welke aan het gouvernement maandelijks 
ongeveer f 1000.— opbrengt. Een vierkante flesch sagueer 
kost ongeveer f 0.04, een dergelijke hoeveelheid koolwater 
f 0,50. De sagueer wordt vervoerd in tot een soort zakken 
gebogen bladscheeden van den sagopalm. 
Wat de andere kulturen betreft, deze zijn kruidnagelen, 
welke echter niet meer worden bijgeplant, verder note- 
muskaat, terwijl klapperaanplantingen meer en meer wor- 
den uitgebreid en copra een artikel van uitvoer vormt. 
Tijdens ons bezoek werd er, evenals op andere eilanden, 
druk gesproken over caoutchouc en getah pertja. Van 
eaoutehoue zijn wel reeds vroeger eenige soorten ingevoerd, 
doeh werden niet vermeerderd. 
Er wordt te Ambon elken dag pasar gehouden, welke 
met die op Java overeenkomt. Als bizonderheid vermeld 
ik, dat hier steeds in bosjes gebonden bladeren van La- 
portea decumana wepv., daoen gatel, een soort brandnetel, te 
krijgen zijn, welke gebruikt worden om zich na vermoeie- 
nissen of bij buikpijn het lichaam mee te wrijven. In de 
warongs trekken vooral de aandacht het groote aantal stop- 
flesschen met gebak. 
Vruchten zijn op Ambon goed en veel te krijgen. In 
den tijd verschijnt steeds kanari ambon op tafel. Een eigen- 
aardige pisang is p. tongkat langit, Musa wranoscopa RuPr., 
met rechtopstaanden vruchttros en dikke, helderroode 
vruchten. Voor groenten moet men in den regel zijn 
toevlucht nemen tot blikken en aardappelen worden van 
elders aangevoerd, 
