EE 
tijd der boomen enz, maar de grondbeginselen, waarop 
een beredeneerde wortelsnoeiing berust, blijven toch in 
hoofdzaak voor de tropen dezelfde als voor Europa. 
Wat nu beoogt men in Europa met de wortelsnoeiing ? 
Laten wij voor ’t oogenblik het eerst denken aan dat groote 
aantal boomen en heesters, die gekweekt worden om de op- 
brengst van hun vruchten, en dan is het antwoord op de 
vraag, om daardoor aan den boom of heester een wortel- 
gestel te bezorgen, dat in de eerste plaats meê moet wer- 
ken tot een spoediger vruchtvoortbrenging en tot voort- 
brenging van vruchten van beter kwaliteit. De ondervin- 
ding heeft geleerd, dat boomen, welke zijn opgegroeid uit 
zaden, die ter plaatse gezaaid zijn, dus nimmer verplant, 
en waarvan de penwortel zoo min als de andere wortels 
ooit gesnoeid zijn geworden, wel is waar, vooral in de 
eerste jaren harder groeien dan verplante boomen, waarvan 
de penwortel is ingekort en ook de zijwortels zoo noodig 
gesnoeid zijn geworden, doch veel langer wachten met het 
voortbrengen van vruchten en die vruchten in kwaliteit 
en smaak moeten onderdoen voor die van de laatst be- 
doelde boomen. 
Het is niet mijn bedoeling, om hier te beschrijven 
alle oorzaken, die tot die feiten aanleiding geven; 
dat zou ons te ver voeren, doch laat ik er alleen op 
wijzen, dat boomen, die hun penwortel van af de kieming 
behouden en waarbij door geen bijzondere oorzaken de 
groei van den penwortel belemmerd wordt, uit den aard 
der zaak een diepgaande penwortel verkrijgen, die zich 
weinig vertakken zal en dientengevolge het voedsel hoofd- 
zakelijk moet halen uit aardlagen, die nimmer aan de zon en 
het licht zijn blootgesteld. Stuit de penwortel op een 
ondoordringbare laag in den grond, hetgeen niet zelden ge- 
beurt, dan is zulks oorzaak, dat de boom dikwijls zeer langen 
tijd kwijnt, soms dood gaat. 
Wanneer echter de penwortel is ingekort, wordt de 
plant genoodzaakt bijwortels te maken, en bij doelma- 
