Teln 
tige inkorting van bijwortels weder meer bijwortels, die 
maken, dat de boom wordt voorzien van een veel grooter 
aantal vezelwortels of wortelharen, die in den regel hun 
weg zoeken in de bovenste aardlagen, waarin de zon en het 
lieht hun heilzame inwerking voor den plantengroei kunnen 
uitoefenen. 
Hoe eerder men de eerste wortelsnoeiing bij uit zaad 
gekweekte jonge vruchtboomen toepast, hoe beter. In 
Europa, waar de zaden gewoonlijk in ’t voorjaar uitgezaaid 
worden en men de eerste zomer de planten vrij laat op- 
groeien, wacht men tot den rusttijd (de herfst of begin van 
den winter) is ingetreden, wanneer de planten hun bladeren 
verliezen. Dan worden de zaailingen, die niet veel meer 
dan een penwortel met eenige weinige haarwortels be- 
zitten, uitgerooid en de penwortel in de meeste gevallen 
zeer sterk ingesneden, soms bijna geheel weggesneden; 
daarna worden de jonge planten weder uitgeplant. Bij die 
eene wortelsnoeiing blijft het echter in Europa niet. In 
de jaren, welke de jonge vruchtboomen in de kweekerijen 
verblijven, alvorens in boomgaard of tuin voor goed geplant 
te worden, is het noodig, dat zij nog enkele malen opge- 
rooid en verplant worden en telkens worden bij die ver- 
planting zorgvuldig alle wortels, die geneigd zijn penwortels 
te worden, geheel of gedeeltelijk weggenomen, en zoo er 
niet genoeg bijwortels gevormd zijn, ook de bestaande 
bij- of zijwortels ingesneden, om deze te doen vertakken. 
Beschadigde, ontvelde, gebroken, gewonde of ziekelijke wor- 
tels worden steeds tot op het gezonde gedeelte of zoo 
noodig geheel weggesneden. 
In de Tropen waar geen rusttijd voor den boom is, zooals 
in Europa en de groei in enkele weken soms veel weel- 
deriger is dan in even zooveel maanden in Europa, zal het 
niet raadzaam zijn zoolang te wachten met de eerste 
wortelsnoeiing, maar zal het de voorkeur verdienen, de 
jonge plantjes zoo vroeg mogelijk op te nemen, de pen- 
wortel in te korten en daarna, natuurlijk met de noodige 
