Nn 
worden ze voortdurend omgewerkt en voor het bij el- 
kaar halen maakt men gebruik van een houten schoftel, 
zorgdragende de boonen niet te beschadigen. Het is 
absoluut noodzakelijk, dat de boonen den eersten dag aan 
de volle zon blootgesteld worden, in den namiddag werkt 
men ze op hoopen in de droogloodsen en bedekt ze ge- 
durende den nacht met grof linnen zakken; den volgenden 
dag wordt weer op dezelfde wijze gedroogd; men zeeft 
er dan eene geringe hoeveelheid fijn gemaakte roode aarde 
over, die vooruit zorgvuldig gedroogd is en gewreven, 
want zij moet zeer fijn verdeeld zijn. De bedoeling 
Van deze bewerking is de cacao kleur en glans te geven. 
Na deze bewerking gaat het drogen en het ’s nachts 
laten uitzweeten door, gewoonlijk zijn zij den 4en of 
den Sen dag droog genoeg om in platte bakken dun uitge- 
spreid in overdekte droogloodsen in den wind nog wat 
na te drogen. 
In Venezuela gebruikt men de roode aarde, voor absorbtie 
van het gomachtige omhulsel der boon, voor de kleur 
en de glans, en om den groei van schimmels tegen te gaan. 
In Trinidad gebruikt men ook wel andere mengsels om 
te kleuren en te polijsten, o. a. roode oker, anatto (Biza 
orellana, galingum) of roode klei. De laatste aarde af komstig 
van San Antonio Estate, is door Bowrey beschreven als 
een zeer fijne ijzerhoudende klei, vrij van organische stoffen; 
deze voldoet zeer goed. 
De grootere planters maken zelden gebruik van genoemde 
kleurmiddelen, het zijn de kooplieden, die de kleine grond- 
bezitters er toe dwingen, om de dikwijls uiteenloopende 
partijtjes eenzelfde kleur te geven, 
De beste cacao is echter altijd, die een lichte kaneel- 
bruine kleur heeft en licht op de breuk is; zulks neemt 
niet weg, dat er ook voor de donkerder gekleurde wel 
navraag bestaat. 
