OVER DE VERGELIJKENDE BETEEKENIS ALS 
MESTSTOF VAN NATRIUMNITRAAT EN AMMO- 
NIUMSULFAAT, DOOR M. R. WARINGTON. 
Het natriumnitraat ondergaat in den bodem geene verandering 
en kan direet door de planten worden opgenomen. In een vochti- 
gen, kalkhoudenden bodem ondergaat het ammoniumsulfaat de vol- 
gende verandering: het zwavelzuur wordt door de kalk opgeno- 
men en de vrij komende ammoniak blijft in den bodem geabsor- 
beerd. Dit vrije ammoniak wordt onder gunstige omstandigheden 
geoxydeerd en er ontstaat salpeterzuur, d.i. de vorm, waarin de 
planten de stikstof kunnen opnemen. De gunstige omstandigheden 
voor deze nitrificatie (vorming van salpeterzuur) zijn: een vochtige 
bodem, een hooge bodemtemperatuur en eene voldoende hoeveel- 
heid koolzure kalk. De nitrificatie wordt bovendien nog tegenge- 
houden door de aanwezigheid van superphosphaten, zwavelzure kali 
enz, want elk van deze meststoffen zal zich van de kalk meester 
maken en er blijft dus minder kalk over om ’t ammoniak te nitri- 
ficeeren. 
Niet alleen de toegevoegde meststoffen leveren de voor de plant 
noodige voedingsmiddelen, ook de bodem zelve speelt hierin een 
rol. De organische bestanddeelen worden in ammoniak omgezet en 
dit op zijn beurt weder in salpeterzuur. zooals we zagen. 
Door verschillende onderzoekers nu is aangetoond (SCHLOESING, 
Deuúrarx. WariNeror, Húégerr), dat de vorming van ammoniak uit 
de organische bestanddeelen van den bodem verminderd wordt 
door de aanwezigheid van ammoniak, iets wat ook uit theoretische 
overwegingen moet volgen. 
De absorbeerende kracht van den bodem voor natriumnitraat is 
kleiner dan die voor calciumnitraat en zelfs, wanneer zich uit het am- 
moniumsulfaat onder invloed van de koolzuurhoudende kalk ealeium- 
nitraat gevormd heeft, zal toch nog ’t natriumnitraat spoediger kun- 
sroei veroorzaken. 
nen inwerken en dus een spoediger g 
