— 170 — 
ceae en twee Rhododendrons, waarvan er één bloeide. Deze, 
waarschijnlijk een nieuwe soort, vormt een klein heester- 
tje van + !/, M. hoogte, met dunne takken en aan de 
einden daarvan dichtbijeenstaande, glimmende, lancetvor- 
mige, naar hun top wat verbreede, zeer kleine, groene 
blaadjes en kleine, smal klokvormige, helderroode bloemen. 
De soort schijnt zeer zeldzaam te zijn, want het gelukte 
mij niet een tweede exemplaar te vinden. 
Daalt men verder naar beneden, dan worden de boomen 
weer hooger en verdwijnt de merkwaardige mosbekleeding. 
Tegen donker werd de woning betrokken en toebereid- 
selen voor het eten en den nacht gemaakt. We zaten 
geheel in den mist, doch genoten nog een oogenblik van een 
prachtig uitzicht op Leytimor en de hoofdplaats Ambon, 
toen de wind de nevels voor korten tijd vaneen scheurde. 
Spoedig daarna begon het te regenen met dat gevolg, dat 
alle koeli’s, die meegenomen waren voor het dragen van 
verschillende benoodigdheden, proviand en planten, en die 
niet bepaald een toonbeeld van frischheid genoemd konden 
worden, een toevlucht zochten in het hutje, waar geen 
plekje onbezet bleef. Nu werd gewaardeerd, dat het ge- 
bouwtje niet geheel gesloten was. 
Gedurende den nacht was het wel koel, maar veel min- 
der koud dan in de veel hooger gelegen streken op Java, 
waar planten als Vacciniums en Rhododendrons groeien. 
(Wordt vervolgd). 
J. J. Smriru. 
