— 117 — 
Het vulcaniseeren van de kleine, uit patent-caoutchouc 
vervaardigde voorwerpen gaat zeer eenvoudig door ze een 
paar minuten in eene oplossing van chloorzwavel en zwa- 
velkoolstof te dompelen, daarna even in water te wasschen. 
en te drogen. Men kan ze ook direct na de behandeling 
met chloorzwavel bij een matige temperatuur drogen. 
De voorwerpen, zooals wielbanden, biljartbanden, buizen 
e. d, die uit gemengde caoutchouc gemaakt zijn —in het 
mengsel wordt reeds dadelijk de benoodigde hoeveelheid 
zwavel gebracht — verhit men in zoogenaamde vulcaniseer- 
ketels en persen met behulp van stoom op 130° — 150° C. 
Soms gebruikt men ook wel gemetselde vulcaniseer kamers 
o.a. voor de vervaardiging van overschoenen. 
De duur van het vulcaniseeren hangt zoowel van de 
afmetingen der voorwerpen als van de soort der gebruikte 
caoutchouc af. Naar een zeer ervaren fabriekant mij 
mededeelde, schijnen caoutchouc-soorten, die harsrijker zijn, 
meer zwavel op te nemen en ook sneller te vulcapiseeren 
Voor de vervaardiging van eboniet verhit men het zwa- 
velhoudende mengsel op eene hoogere temperatuur, die tot 
ongeveer 160° C. stijgen kan. 
Over de rol, die de zwavel speelt bij het vulcaniseeren, 
verkeert men nog vrijwelin ’t duister. Tot nu toe is men 
er niet in geslaagd de zwavel aan gevulcaniseerde 
caoutchouc te onttrekken. Wel zijn er tal van patenten 
genomen op verschillende methoden, die de ontzwaveling 
beoogen, maar in de praktijk schijnt geen enkele voldaan 
te hebben. Afval en onbruikbaar geworden voorwerpen 
van gevulcaniseerde caoutchouc mengt men soms wel na 
voorafgegane gedeeltelijke ontzwaveling met ruwe caout- 
chouc voor de vervaardiging van voorwerpen van min- 
dere qualiteit. 
va: 
(Wordt vervolgd.) 
