— 189 — 
die op een daarboven vooruitstekend stuk grond groeiden 
en het laat zich hooren, dat bij zware regens het water 
langs die wortels afsijpelt. De onderstelling aangaande 
de beteekenis van dit afdak en zijn verlengstuk werd nog 
bevestigd door de omstandigheid, dat het ontbrak bij een 
nest, dat aan een van de bladeren van de varen was vast- 
gemaakt. Men zou hieruit de gevolgtrekking kunnen ma: 
ken, dat het verstand van deze dieren zóóver gaat, dat 
zij naargelang van omstandigheden kleine wijzigingen in 
hun nestbouw kunnen aanbrengen. 
Sommige soorten van het geslacht Rlhynchium, veelal 
donker en weinig in ’t oog vallend gekleurde wespen, wier 
achterlijf zeer kort is gesteld en daardoor schijnbaar on- 
middellijk aan den thorax aansluit, bouwen hun nest op 
eene geheel andere wijze. Zij zoeken een dood takje, dik- 
wijls ook een bamboestengel, waarin zich toevalligerwijze 
eene opening bevindt en die eenigzins naar beneden is 
gericht, zoodat het regenwater zich niet er in kan ver- 
zamelen. De inwendige ruimte van dit aanstaande nest 
wordt eerst behoorlijk van merg en van alle daarin niet 
behoorende zelfstandigheden gezuiverd. Daarna gaat het 
diertje op de jacht en deponeert een aantal geparalyseerde 
insecten, meestal rupsen, in het boveneinde van de nest- 
ruimte; vervolgens legt het een ei, dat gewoonlijk aan een 
draadje wordt opgehangen en maakt ten slotte van ge- 
kauwde aarde een dwarswand. Daarmede is de eerste cel 
gereed en op dezelfde wijze worden er nog eenige cellen 
gemaakt. 
Deze wijze van nestbouw komt in hoofdzaak overeen met 
die van andere wespen, o.a. Odinerus-soorten, die gangen 
in den grond maken of van bestaande gangen op allerlei 
plaatsen (in muren, houtwerk enz.) gebruik maken. 
Bij vele wespen schijnt het leggen van het ei aan de 
proviandeering vooraf te gaan; het komt mij voor, dat 
zij ook hierin wel eens naargelang van omstandigheden 
handelen. 
Teysm. XII. 14 
