— 191 — 
De Zcaria’s, waarvan de meest algemeene soorten (bioculata, 
FaBr. en pendula, SM.) ongeveer één centimeter lang zijn, 
terwijl de eveneens niet zeldzame soort ferruginea, FABR. 
iets grooter is (14 cM.), zijn over het algemeen licht tot 
donkerbruin van kleur met gele teekeningen, waarvan een 
paar stel evenwijdige streepjes op de achterzijde van den 
thorax en een paar ringen op het vrij lang gesteelde 
achterlijf de dieren vrij gemakkelijk herkenbaar maken. 
Zij leven in vrij kleine maatschappijen en bouwen nesten, 
die uit een beperkt aantal cellen (raten) bestaan en in hun 
voorkomen reeds aan de nesten der Vespa-soorten herinneren. 
Het aantal der cellen varieert zeer, bedraagt soms maar 
6 of 8, soms 30 en meer: gewoonlijk hangen zij met de 
opening naar beneden en vormen zij samen een kelkvor- 
mig geheel, dat door middel van een stevigen steel aan de 
onderzijde van een blad, een tak, een vooruitstekenden 
steen of eenig ander voorwerp is bevestigd. Het mate- 
riaal, waaruit het nest is vervaardigd, komt ook al eenigs- 
zins met dat der Vespa's overeen. 
Ik heb eens een vijftal exemplaren eener Zearia-soort 
waargenomen, terwijl zij een aanvang maakten met het 
bouwen van een nest en als aanhechtingsplaats hadden 
gekozen den stengel van een Dendrobium, eene epiphytische 
Orchidee, die in Buitenzorg algemeen voorkomt. De 
wespen ondervonden bij hun werk blijkbaar last van , 
de vele, zwarte mieren, die op de plant rondliepen 
en telkens op het nest verdwaalden en daar het hun 
waarschijnlijk ook wel bekend was, dat, als men ééne mier 
doodt, er honderd op de begrafenis komen, bedachten zij 
een ander, zeer eenvoudig middel, om deze ongenoode gas- 
ten weg te houden. Nabij de aanhechtingsplaats van het 
nest maakten zij namelijk, ter dikte van een paar Milli- 
meter, een ring van eene kleverige, speekselachtige stof 
die de, tegen den stengel oploopende mieren tegenhield. 
Voorzeker eene handelwijze, die van groote scherpzinnig- 
hied getuigt. 
