— 196 — 
zenuwachtige vlugheid aan den dag. De vleugels, bij het 
loopen plat over het achterlijf gedragen, maken telkens 
trillende bewegingen en elk voorwerp, dat zij in hun 
snellen loop tegenkomen, wordt met de sprieten even 
betast. Plotseling ziet men dan soms het insect in den 
grond verdwijnen; het heeft dan eene opening gevonden, 
aan welks uiteinde het een krekel of dergelijk insect hoopt 
te vinden. Blijkt deze hoop ijdel, dan komt de wesp 
dadelijk weder boven en vervolgt haar weg; heeft zij zich 
echter niet bedrogen, dan zijn de dagen van den krekel 
geteld en wordt hem door een steek met den angel het 
bewustzijn ontnomen, terwijl in zijne nabijheid een ei wordt 
gelegd, In dergelijke gevallen schijnt de Sphex geen eigen 
nest te graven, wat trouwens ook geheel overbodig zou 
zijn, maar wanneer het haar gelukt een boven den grond 
levend insect, bij voorkeur een krekel of een sprinkhaan 
met goed gevolg te overvallen en den bedwelmenden steek 
toe te brengen, dan zet zij zich, wanneer zij dit althans 
vooraf nog niet heeft gedaan, met groote verwoedheid aan 
het graven van een gang en sleept haar buit naar het 
onderste gedeelte daarvan mede. Dit laatste gaat dikwijls 
met groote bezwaren gepaard en het is merkwaardig om 
gade te slaan, tot welke groote krachtsinspanning het 
vlugge, sierlijke dier in staat is. Na afloop van dezen 
arbeid wordt dan het ei gelegd. 
Ongeveer hetzelfde geven ons vele verwante graafwespen 
te zien. Soorten van de geslachten Larra, Tachytes e.a, 
kleiner van afmetingen en daardoor minder in het oog 
vallend, behooren tot de meest algemeene verschijningen, 
ook in de tuinen onzer woningen. 
Nog een paar geslachten den Sphegidae mogen hier af- 
zonderlijk worden vermeld. De van een langgesteeld ab- 
domen voorziene Ammophild’s nestelen in zandigen grond 
en fourageeren met rupsen en spinnen. De op de Amr 
mophild’s gelijkende Pryporylon’s maken hun nestjes in al- 
lerleií reten en kieren, ook in onze huizen, waar men ze 
