EELDE RAE SA 
HET TOENEMEND VERBRUIK VAN SUIKER EN 
HET DAARAAN VERBONDEN GEVAAR. 
Onder dezen titel schrijft Prof. von BuNee (te Basel) een 
stukje in de „Internat. Monatschr. z. Bekämpfung d. Trink- 
sitten”. Zijne redeneering is in ’t volgende ongeveer weer- 
gegeven: 
Wanneer de behoefte der menschen, en vooral der kin- 
deren, aan suiker bevredigd wordt door het gebruik 
van natuurlijke voedingsmiddelen, in de eerste plaats 
suikerrijke vruchten, dan werkt als altijd het natuurlijk 
instinkt mede tot behoud der gezondheid. Wanneer men 
daarentegen zijn toevlucht neemt tot onnatuurlijke voe- 
dingsmiddelen, bijv. -tot een technisch bereide, scheikundig 
zuivere stof, zooals de suiker is, dan kunnen wij reeds a 
priori verwachten, dat deze afwijking van het normale 
niet zonder nadeelige gevolgen voor de gezondheid kan 
blijven. 
In dien geest spreken ook de bezwaren, welke uit het 
physiologisch-chemisch onderzoek aan den dag komen. Al 
onze natuurlijke voedingsdeelen zijn geen scheikundig en- 
kelvoudige stoffen, doch zij bestaan uiteen overgroot aan- 
tal dier stoffen. Gelijk bekend, zijn van deze de voor- 
naamste, en die in geen enkel voedingsmiddel geheel ont- 
breken: eiwit, vet, koolhydraten (waartoe ook de suiker 
behoort), en eenige minerale zouten. Wanneer men nu uit 
al deze ommisbare stoffen een enkele, een koolhydraat, d. 
i. den suiker uit pikt en hem zonder meer, of met uiterst 
geringe bijmengselen nuttigt, dan ontvangt het organis- 
me te kleine hoeveelheden der andere onmisbare voedings- 
middelen. Nu zijn in de suikerrijke vruchten de kwan- 
