— 208 — 
Het grootste gedeelte van de vanielje uit Mexico is af komstig 
van de z. g. „vainillales”, dat zijn kleine groepjes planten, die door 
de inlanders worden gekweekt; het overige wordt van in ’t wild 
groeiende planten verzameld. De planter is slechts bij uitzonde- 
ring tevens de bereider van zijn product; meestal worden de rijpe 
vruchten nog versch aan de „Vanilleros” verkocht en door deze 
worden zij in den voor export geschikten vorm gebracht. Behalve 
Vanilla planifolia, schijnen ook kleine hoeveelheden V. cinnarona 
of sylvestres uitgevoerd te worden. 
De aanplanting geschiedt bij voorkeur op boschgrond, dien men 
vooraf geschikt maakt door kappen van het hout, verbranden en 
doelmatige rooiing van de jonge stammen, die later weer uitloopen. 
Deze uitstoelingen laat men ongeveer op een Meter van elkaar 
staan en gebruikt deze, zoodra zij ongeveer een Meter hoog zijn, 
tot leiboomen voor de jonge vanieljestekken. Twee tot vier stekken 
worden bij zulk een steunboom in den grond gebracht. 
In het 3° jaar beginnen gewoonlijk de eerste bloemen zich te 
vertoonen. De bevruchting geschiedt òf langs natuurlijken weg 
door insecten (Melipana soorten), soms door Colibri’s, òf kunstmatig. 
De insecten bevruchten in den regel slechts weinig bloemen en 
de producten van deze bevruchting zijn beter dan die van de kunst 
matige, 
De bereiding der vruchten geschiedt op de volgende wijze: zij 
worden op platvormen van cement of steen, welke eerst met 
matten en daarna met donkere wollen dekens belegd zijn, in de 
zon gedroogd. Daarna komen zij in de z. g. zweetkasten, groote 
goedsluitende houten kisten, waarin warme doeken zijn gelegd. 
Daarin ondergaan de vruchten een z. g. fermentatie-proces, waarbij 
zij hunne bruine kleur aannemen. De beide bewerkingen, drogen 
en zweeten, moeten gedurende eenige dagen herhaald worden tot- 
dat de vanielje de gewenschte kleur en glans aangenomen heeft. 
Daar de vanillero bij al deze bewerkingen afhankelijk is van 
de weersgesteldheid, wordt tegenwoordig wel gebruik gemaakt van 
een speciaal daarvoor vervaardigde oven, waarin de genoemde 
processen vlugger en regelmatiger verloopen. Hebben de vruchten 
den juisten graad van droogte bereikt (20 à 30 pCt water), dan 
worden zij in blikken bussen verzameld en gedurende eenigen tijd 
in observatie gehouden. De vanielje heeft namelijk vele vijanden, 
’ 
een aantal schimmels, een luissoort, en de z.g. „garro.”’ De zwarte 
