— 218 — 
HYDRANGEA HORTENSIA JEANNE D'ARC. 
Onder de nieuwe planten, die in onderstaand tijdschrift in den 
laatsten tijd besproken worden, verdient bovengenoemde Hortensia 
hier een speciale vermelding. In de eerste plaats omdat Hortensia's 
hier in de bovenlanden goed groeien en fraai bloeien (het gelukt 
soms ook wel, om ze in de benedenlanden zoover te brengen) maar 
vooral omdat ze hare andere zusters in schoonheid van bloem over- 
treft. Zij werd den 13e Juni voor het eerst vertoond op de Intern. 
Tentoonstelling te Parijs. De stengels zijn bijna zwart glanzend, 
en de groote bloemen zuiver wit. Het is een knopvariatie van 
Thomas Hogg, verkregen door den heer E. Jacuer van Orleans. 
(Revue Horticole, No. 3, 1901) w. 
HET ENTEN DER OOFTSOORTEN. 
Volgens pu Breur zijn de voordeelen van het enten van vrucht- 
boomen de volgende: 
De kwaliteit der vruchten wordt er door verbeterd en zij worden 
eerder rijp; de oorzaak van dit verschijnsel is het feit, dat op de 
plek, waar de ent met den onderstam samengroeit eene onregel- 
matigheid in de cellagen ontstaat. Hierdoor heeft op deze plek 
het opstijgende sap meer moeilijkheden te overwinnen en kan 
daarom niet zoo snel in het geënte deel van den boom komen. 
Eene betere omzetting dezer sappen heeft dientengevolge in de 
vrucht plaats, deze wordt daardoor lekkerder en rijpt vroeger. 
De geënte boomen dragen verscheidene jaren eerder vruch- 
ten. Dit verschijnsel ontstaat door dezelfde oorzaak, die boven 
genoemd is, door de langzamer opstijgende sappen kunnen deze 
door de bladeren beter verwerkt worden, de plant groeit daardoor 
niet zoo snel, maar draagt eerder vruchten. 
Eindelijk is het mogelijk, door middel van enten eene plant in 
eene soort grond te telen, waarin zij onder gewone omstandigheden 
niet zoude groeien; om dit doel te bereiken, heeft men haar te 
enten op eene soort, waarvoor genoemde bodem wel geschikt is. 
Als een voorbeeld van bovenstaande regels haalt schrijver van 
deze mededeeling — de heer A. DrawieL uit Lichtenberg — een 
voorbeeld uit zijn eigen ervaring aan. In 1895 entte hij vijf takjes 
