— 215 — 
Op de breedte van Illinois is 100 dagen de minimumtijd, waarin 
de gewone veldmais rijpt, er zijn echter ook variëteiten, die daar- 
voor 150 dagen noodig hebben. Enkele snelgroeiende vroegrijpe 
kleine verscheidenheden rijpen in het noorden in 70 dagen. Ge- 
woonlijk rekent men in het zuiden 150 dagen. 
Vele proeven hebben bewezen, dat de jonge planten weinig droge 
stof bevatten. Als de planten hun normale lengte bereikt hebben, 
bevatten zij slechts de helft van het gewicht der droge stoffen van 
de geheel rijpe planten. De verhouding van de stikstofhoudende 
tot de koolstofhoudende deelen is bij jonge planten 1 tot 3 en bij 
rijpe 1 tot 13. 
Men teelt in Amerika een aanzienlijk aantal verscheidenheden 
die in hoofdzaak in drie groepen gebracht worden, namelijk to, 
de „dent” ‚flint” en „Sugar’ groep. De beide eerstgenoemdet 
zijn de grootste en meest geschikte voor uitvoer en veevoeder) 
terwijl de suiker of zoete variëteiten op geen Amerikaansche tafel 
ontbreken als groente of dessert. 
Wat de keuze der te planten variëteiten betreft, kwam men over 
het algemeen tot de conclusie, dat daarmede met plaatselijke toe- 
standen rekening gehouden moet worden, dat een variëteit, die 
goede resultaten geeft, zulks nog volstrekt niet in een andere streek 
zal doen; men handelt daarom het verstandigste in het groot slechts 
die variëteit te planten, waarvan men weet, dat zij in de streek, 
waar geplant wordt, goede resultaten geeft en met andere verschei- 
denheden slechts proeven in het klein te nemen. 
Kruising en verbetering werd op verschillende stations beproefd, 
de verscheidenheden door kruising verkregen toonden hier en daar 
neiging tot achteruitgang; de kleur der korrels varieert gemakke- 
lijk. Constante verscheidenheden verkreeg men slechts van nauw 
verwante variëteiten, kruisingen echter van verschillende rassen 
hadden minder gunstige resultaten; zoo vertoonden de zaailingen 
uit een kruising van de „dent en sweetcorn’’ geen gemengde ei 
genschappen, zij geleken òf op den vader òf op de moeder òf hadden 
geheel afwijkende eigenschappen. 
Gelukkiger waren de proeven aan het proefstation in Illinois, 
om door teeltkeuze de voedende eigenschappen van de Maiste ver- 
anderen. Door het planten van zaad van hoog of laag proteïnge- 
halte en door dezelfde teeltkeuze in eenige achtereenvolgende ge- 
neraties voort te zetten, vermeerderde men het proteïngehalte van 
