— 216 — 
0.5 tot 1.25 pCt, en het vetgehalte van 0.67 tot 1.45 pCt. Het 
groote gewicht van deze laatste ervaringen wordt in Amerika 
algemeen erkend. 
Verder werd bewezen, dat diepe omwerking van den grond bij 
mais geen groote voordeelen geeft, in vochtige jaren in het geheel 
niet, alleen in droge jaren was er soms iets voor te zeggen Het 
werken met den ondergrondsploeg gaf geen resultaten. 
In de noordelijke staten werd verder uiteen geplant dan in de 
zuidelijke. Im de proefstations in Alabama, Georgia, Louisana en 
Zuid-Carolina werden de rijen 5 vt. van elkaar genomen, en in 
de rij werden de korrels op. 3 à 4 vt. afstand gelegd, terwijl 
elders de rijen slechts op 3 à 31/2 vt. werden genomen. Bij dichter 
planten kreeg men een grootere oogst van maiskorrels, kleinere en 
meer leege aren. 
Men meende vroeger, dat zaad, uit noordelijke streken af komstig, 
was aan te bevelen. De proeven in Maryland, Arkansas, Indiana, 
Oklahoma en Alabama genomen, gaven tegenovergestelde resultaten 
en toonden de wenschelijkheid aan, om zaaizaad te gebruiken 
afkomstig uit de nabuurschap van planten, die onder dezelfde 
omstandigheden gegroeid waren. 
Korrels van verschillende gedeelten der kolf afkomstig werden 
op verschillende proefstations gezaaid, omdat men in den waan 
verkeerde, dat die van het midden de beste waren; ook deze meening 
bleek niet juist, de talrijke proeven bewezen zulks niet. 
Het toppen van de planten gaf in de meeste gevallen nadeelige 
resultaten. 
In het Arkansas-proefstation berekende men, dat de productie- 
kosten van mais 221/4 dollareenten per bushel bedroeg. In Illinois 
bedroegen de kosten 1913 ct. 
De korrels verliezen door het bewaren van 7 tot 24 pCt. van 
hun gewicht. 
(Scientific American, 
Supplement Februari 9). w. 
TEELTKEUZE BĲ CACAO. 
De heer J. B. Carruruers, die zich op Ceylon sedert eenige 
jaren bezighoudt met onderzoekingen betreffende de ecacao-cultuur 
daar te lande [in Teysmannia is vroeger reeds een en ander hierover 
