— 219 — 
planten groote hoeveelheden water uit den grond op, waardoor 
de ondiep wortelende jonge boompjes gebrek lijden. De dieper 
wortelende oudere boompjes kunnen weliswaar beter tegen zoo’n 
bodembedekking van zodevormende kruidachtige gewassen, maar 
toch lijden zij ook er onder. 
Watergebrek is voor jonge boomen wel het grootste bezwaar, 
aan de bedekking van den bodem door klaver, lucerne of gras 
verbonden. Ook de voedselonttrekking door de bedoelde kruidachtige 
planten is niet geheel zonder beteekenis, maar zeker is nog meer 
van belang het feit, dat de met eene zode overdekte bodemopper- 
vlakte minder geschikt is om de lucht in den grond te doen toe- 
treden dan eene niet bedekte bodemoppervlakte. 
In de „Mitteilungen über Obst- und Gartenbau” uitgegeven onder 
redactie van R. Gorrue (jaargang XIV, bl. 145), worden een paar 
voorbeelden aangehaald, waaruit overtuigend de schade blijkt, door 
eene zodeachtige bodembedekking aan ooftboomen teweeggebracht. 
De hoofdredacteur Gorernr maakt daar melding van drie even oude 
appelboompjes, van welke er twee in een lucerneveld staan, terwijl 
het derde staat op een akker, waar tot dusver hakvruchten en 
graan groeiden. Deze drie boomen waren in 1894 geplant ge- 
worden. In Januari 1899 (dus vier jaar na de planting) waren 
de twee boomen, welke in het lucerneveld hadden gestaan, onge- 
veer niets gegroeid; de derde boom echter, die op geregeld be- 
werkten bodem stond, was flink gegroeid. De omvang van zijnen 
stam bedroeg, op 1 Meter hoogte boven den grond, 17 cM., terwijl 
die van de beide andere stammen respectievelijk slechts 11,2 en 8,4 
e.M. bedroeg. 
De schrijver van het opstel in de „Mitteilungen” haalt een 
opstel aan uit een Engelsch blad („Gazette”), waarin ’t volgende 
gezegd wordt: „Als een grove fout moet worden beschouwd, 
dat men jonge ooftboomen op akkers of andere terreinen plant, die 
sedert verscheidene tientallen jaren, ja misschien sedert eene eeuw door 
ooftbouw werden uitgeput. Onder zulke omstandigheden geplant, 
vertoonen de jonge ooftboomen niet alleen een zeer spaarzamen 
groei, maar zij zijn ook in sterke mate aan het gevaar blootgesteld, 
door ziekten en vijanden van allerlei soort te worden aangetast, 
Maar evenzeer moet het worden afgekeurd, ooftboomen te planten 
op graslanden of weiden. Kan ook de graszode onder de kroon van 
een volwassen boom geen aanmerkelijke schade meer teweeg- 
brengen, voor jonge boomen is zij in ieder geval hoogst nadeelig. Er 
