Lt ee 
De kleur van dit extract is donkerbruin, de smaak sterk bitter 
en „pungent.” 
Verder bevat dit extract evenals het vorige (sub a, 5) eene vrij 
groote hoeveelheid stikstofhoudende substanties (oplosbaar eiwit, 
amiden ete.) benevens de hoeveelheid kali, afkomstig van het ont- 
lede glycosied. 
Sub a 6. De onoplosbare rest van het gedroogde blad bevat 
in hoofdzaak het in water onoplosbare eiwit, de celstof, het zetmeel 
en de pectinestoffen. 
Sub b 6. De rest van de bereide thee, die steeds aanzienlijk 
grooter is dan die van het gedroogde blad (in ons voorbeeld 11,7 
pCt.) bevat behalve de sub a 6 genoemde stoffen eene hoeveelheid 
fermentatieproducten, afkomstig van het looizuur en het glycosied 
Hoe grooter de onoplosbare rest, des te minder stoffen bevinden 
zich in de oplossing. 
Voor de theefabrikatie is het in ’talgemeen van belang zooveel 
mogelijk water- extract te verkrijgen, speciaal waar het te doen 
is om sterke thee te fabriceeren. 
Vergelijkt men de door weging bepaalde extractie-resten met 
de uit de extracten berekende, dan ziet men, dat het verschil 
betrekkelijk gering is, uit welke analyse-contrôle wij meenen te 
mogen opmaken, dat de voor de extracten gevonden cijfers vrij 
wel met de waarheid overeenkomen. 
Proef 2. Vergelijkend onderzoek naar de extractgehalten van 
a. direet gedroogd blad, 
b. gefermenteerde thee, 
c. kunstmatig gefermenteerde thee (behandeling van het versche 
blad met chloroform in tegenwoordigheid van lucht.) 
Alle 3 monsters werden zorgvuldig bereid uit dezelfde partij 
Assam-blad uit den cultuurtuin. 
Het drogen geschiedde zooveel mogelijk op dezelfde temperatuur 
(100—105 °C). 
Monster b werd na verflensing uit de hand gerold en 3 uur gefer- 
menteerd bij 26—27° CQ, in vrij dunne laag op een tampir. Het 
watergehalte in het verflenste blad bedroeg 67,5 pCt. 
Monster e werd 2 uur lang blootgesteld aan de inwerking van 
