id hd 
— 231 — 
vergelijking van de aschgehalten der alkoholextraeten, die in ben 
ec zijn gereduceerd tot 0,2 pCt, hetgeen is toe te schrijven aan 
ontleding van het kalirijke glycosied. 
5e. ook de waterige extracten zijn door de fermentatie sterk ver- 
meerderd hetgeen eveneens is toe te schrijven aan de aanwezigheid 
van fermentatieproducten. 
6e. Het gehalte aan totaalextract is bij de fermentatie zoowel in 
b als c sterk gedaald, hetgeen op rekening te stellen is van fer- 
mentatieproducten, die zich op het blad hebben afgezet of wel zich 
daarmee hebben verbonden. 
18. Een onderzoek naar de stikstof in verschillende extracten 
bracht aan ’tlicht, dat zoowel het caffeïnegehalte als ook de gehalten 
aan oplosbaar en onoplosbaar eiwit tijdens de fermentatie niet noe- 
menswaard veranderen. Voor het laatste (oplosb. en onoplosb. 
eiwit) was vroeger reeds door v. RomBurau ’t zelfde resultaat verkregen. 
Proef 3. Herhaling, van proef 2 met Java-blad. 
e b. C. 
Met CHCB. 
beh. blad. 
EXTRACTEN ETC. Gedr. blad. (Geferm. thee 
Ohlbrabm 9,5 pCt. 8,9 pCt. 8,9 pCt. 
BEE eee el 186, DE LAS 
A Dd 40 48 
Een en fd 5 1436 Loden 
Water . en 1307, 18E, 17580 
Totaal extract . . . … . | 58,4 pCt, | 49,0 pCt 48,3 pCt. 
UE EER WE DR 910 ls 
Dnepaald)e.. rl 4298 5 DIS, 52,2 
Asch totaal … ed 3D Oee, Dr 
„in alkoholextract . . 10, VS Oder 
Caffeïne (in chloroformextr). 28 RDE ETR 
Wij zien uit de verkregen cijfers: 
1e. Over ’t geheel dezelfde veranderingen als geconstateerd bij proef 2. 
2e, Het gehalte aan vrij looizuur is grooter bij het Assamblad 
dan bij het Javablad, dit verschijnsel werd ook bij vele andere 
proeven geconstateerd. 
3°, De azijnätherextracten van b en c zijn bij proef 3 lager dan bij 
proef 1 en 2, hetgeen wijst op geringer gehalte aan looizuuranhydriet. 
