Np te 5 
— 255 — 
chouc-guds. Een guds is een holle beitel. Voor het doel 
is ’t wenschelijk, dat men geen al te groote, maar ook geen 
al te smalle guds gebruikt. De meest praktische is die, 
welke een breedte heeft van + 21/, cM. De caoutchouc- 
guds heeft in ’t midden ongeveer van het ijzer eene ovale 
opening en in éénzelfde lijn als de bovenkant van de ovale 
opening, bevinden zich aan weerskanten van het ijzer 
twee buitenwaarts gebogen spijkers, (zie fig. 1). Verder 
behoort nog bij -het instrument een aarden schoteltje, dat 
aan vier touwtjes is opgehangen. (zie fig. 2 en 3). De 
behandeling is zeer eenvoudig. Wenschelijk is het, dat 
de guds scherp en schoon zij. Met een houten hamer 
wordt zij in den boom geslagen onder een beneden- 
waartsche helling. De in de guds gevallen schorsdeeltjes 
‘worden even weggeblazen en het aarden schoteltje er 
onder gehangen aan de buitenwaarts gekeerde spijkers. 
De guds wordt een weinig naar beneden gedrukt, waar- 
door de wonde aan de benedenkant toegedrukt, aan 
den bovenkant van het ijzer van de guds wijder wordt, 
zoodat het melksap daaruit kan vloeien. Het stroomt 
vervolgens in de guds naar beneden en valt door de 
ovale opening op den aarden schotel, (zie fig. 2 en 3). 
Wanneer er aan den bedenkant van de guds melksap 
mocht uitvloeien, strijkt men dit even met den vinger 
langs den benedenkant van het iĳzer;de caoutchouc 
stroomt zoodovende verder en komt eveneens in den schotel 
terecht. Meestal stroomt het melksap, dat aan den bene- 
denkant, uittreedt, van zelf langs de guds in den schotel. 
’t Is verkieselijker den benedenkant van het iĳzer even 
met caoutchouc aan te strijken. Tot ongeveer 5 à 8 cM. 
boven de plaats, waar het instrument in den boom steekt, 
prikt men met een scherp, puntig mes in den bast, over 
een breedte gelijk aan die van het instrument. 
Het uit die kleine wonden stroomende melksap neemt 
zijn weg langs den stam in de guds, waarlangs het dan 
ook op den aarden schotel valt. Zoo kan men alles rustig 
