ET ee 
Proeft men aldus bereide thee op den zelfden dag, waarop 
ze gemaakt werd dan is het resultaat zeer ontmoedigend : ze 
is dan veel minder geurig dan op de gewone wijze gedroogde. 
Bewaart men ze echter gedurende een vijftal dagen onder 
afsluiting van de lucht, dan blijkt ze een heerlijk aroma ont- 
wikkeld te hebben, veel beter dan gewone thee. Tot het 
nemen van deze proef is BAMBER gekomen door de bewering, 
dat thee, die men op de ouderwetsche wijze boven kolenvuur 
droogt, zich beter houdt dan thee zooals die tegenwoordig 
bereid wordt. Hij schrijft dit daaraan toe, dat het koolzuurgas, 
dat bij die vroegere wijze van droging over het blad strijkt, 
de oxydatie van sommige vluchtige bestanddeelen van het 
blad belet. Dat thee in een luchtstroom gedroogd, dadelijk 
na de bereiding aangenamer riekt, beschouwt BAMBER als 
een gevolg van oxydatie. 
In hoeverre die beschouwingen juist zijn, is zonder een 
reeks van niet gemakkelijke proeven, niet uit te maken. 
Het schijnt niet onmogelijk, dat de geur, die zich langzamer- 
hand in afgewerkte thee ontwikkelt daaraan toegeschreven 
moet worden dat geringe hoeveelheden van sommige 
bestanddeelen der aetherische olie in het inwendige van de 
gedroogde theeblaren zijn achter gebleven en later lang- 
zamerhand naar buiten diffundeeren. Waarom die geur 
echter sterker is als men in een koolzuurgas atmosfeer 
gedroogd heeft, is, zooals ik reeds opmerkte, niet gemak- 
kelijk in te zien, tenzij werkelijk oxydatie bij die geur- 
ontwikkeling een rol speelt. 
Bij gebruik van Davidson’s Updraft Sirocco was het gemak- 
kelijk het benoodigde koolzuur te verkrijgen, door eenvoudig 
gloeiende houtshool in troggen te plaatsen hij de onderste 
lucht inlater. 
Talrijke vraagstukken over cultuur en bereiding van thee 
zijn op Ceylon nog in onderzoek. Men ziet dat onze 
een groot deel uit een bij 1530 C. kokende vloeistof bestaat en met 
waterdamp gemakkelijk vluchtig is, niet evengoed in een indifferent gas 
als in een luchtstroom zou ontwijken. 
