— 211 — 
druiven geteeld, ook deze cultuur schijnt achteruit te gaan, 
volgens schrijver is er nog maar één persoon, die er zich 
mede bezig houdt. 
In dezen jaargang nog gaf M. een lezenswaardig op- 
stel over de heerlijke Mangga Gedong van Cheribon, 
schrijver zegt er van, de Gedong- boomen vindt men hoofd- 
zakelijk ter hoofdplaats Cheribon, verder in het binnenland 
tot zelfs in de bergstreken treft men ze nog wel aan, doch 
de vruchten daarvan missen den fijnen smaak en geur, 
die de echte Gedong kenmerken. De mooiste en lekkerste 
komen van den Kraton Kasepoehan. 
Goede rijpe Gedongs hebben een goudgele kleur, terwijl 
kleurschakeeringen als die op de mooiste appels volstrekt 
niet zeldzaam zijn. 
De grond, waarop de beste mangga’s groeien, is donker 
gekleurd en bevat veel zand. De boom wordt ongeveer 
20 M. hoog, dikwijls heeft de stam één Meter middellijn. 
Tjangkokan’s dragen reeds op vijfjarigen leeftijd, uit zaad- 
gekweekte boomen eerst na 7 of 8 jaar. 
Er zijn boomen, die 500 à 600 vruchten geven, in doorslag 
mag men echter op niet meer dan 300 per boom rekenen. 
In den regel kunnen de vruchten op de pasar gemak- 
kelijk van de hand gezet worden tegen f 3.50 tot 7.50 
per 100 stuks; een belangrijk gedeelte wordt uitgevoerd 
naar Singapore, Batavia en Semarang. 
De vruchten, die vp de pasars aangebracht en zoo uit- 
gevoerd worden, zijn gewoonlijk van inferieure kwaliteit. 
De oorzaak hiervan is, dat zij onrijp geplukt worden, 
wegens de groote verwoestingen aangericht door kalongs 
en tjodots. 
Uit het bovenmedegedeelde blijkt duidelijk genoeg, dat 
er vruchten zijn, die nu reeds een zeer goede reputatie 
hebben, die nu reeds geexporteerd worden, ofschoon over 
het algemeen bitter weinig zorg aan de cultuur besteed 
„wordt. Ik zal hier wel niet meer op behoeven te wijzen, 
